Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011
Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2011
Kαμαρωτά......
Αντιστέκομαι
στην ....υποβάθμιση του φωτός !!
Ακόμα κι αν χάσει το ρεκόρ ταχύτητας απ'το Νετρίνο
θα έχει πάντα την πρώτη θέση στην καρδιά μου !!!!!!
Και "φυσικά" αφιερώνεται στον λαμπρότατο αστερισμούλι
α-Κενταύρου !!!!
Κι αν όλες οι θεωρίες και οι σχέσεις αιτίου - αποτελέσματος
ανατραπούν ,
τίποτα δεν μπορεί να ανατρέψει το οτι κέρδισε την αγάπη και την εκτίμησή μου
επειδή είναι αληθινός Δ Α Σ Κ Α Λ Ο Σ !!!!!!!!!!
Και είναι αληθινός δάσκαλος επειδή αγαπάει τον Άνθρωπο και πιστεύει πραγματικά πως :
Πάσα επιστήμη χωριζόμενη ΑΡΕΤΗΣ πανουργία εστί.
και επειδή και η Ελευθερία θέλει ΑΡΕΤΗ και τόλμη
παραδίδω την σκυτάλη στην άλλη αληθινή Δασκάλα την Υπατία μας
να μας πεί τι είναι και ...που την βρίσκουμε καλέ Κυρία ;;;;;
Καλή εβδομάδα !!
Τρίτη 23 Αυγούστου 2011
Και με τους τόκους σε .....χρυσό
Ένα χρόνο πριν στο ίδιο σημείο ,την ίδια μαγική στιγμή ,
που η υγρή άμμος κλέβει για δευτερόλεπτα το χρώμα τ' ουρανού,
έννοιωσα πως είναι το δώρο που σου πρέπει !!!!!!
μα απ' όλες τις προσπάθειες πέτυχε μόνο αυτή η μία,
λίγο για σε το ζύγισα
κι έτσι κρυφά σου έταξα φέτος να κάνω άλλη μία.
Όσο φώς μπόρεσα να κρατήσω στις χούφτες μου για την μοναδική
που μου έχει χαρίσει τόσο πολύ φώς
που στέκει σταθερή σαν πολικός αστέρας στην μπλογκόσφαιρα
και......που λατρεύει να μας πλουτίζει
με χιλλιάδες πολύτιμες ,σαν ρινίσματα χρυσού, λεπτομέρειες !!
ΥΓ. Φίλοι μου έφυγα ακουσίως χωρίς να σας αποχαιρετήσω όπως ήθελα ,
μα σ' όλες τις μαγικές στιγμές σας έστελνα τις ευχές μου.
Ελπίζω το θαυματουργό Ελληνικό καλοκαιράκι να έριξε λίγο βάλσαμο στις ψυχές όλων σας.
Καλή συνέχεια...........
Κυριακή 21 Αυγούστου 2011
1000 λέξεις αναζητούν ......εικόνα (και απρόσμενα βρίσκουν τον ιδανικό ποιητή)
ακροβατεί η Ελλάδα σ'ενα τεντωμένο σύρμα...
και η βροχή που έρχεται, τα σπίτια μας λευκαίνει...
κι αν στην ακτή, έρημο πέτρωσε το βήμα
η μοίρα κάγκελα στο δρόμο μας υφαίνει...
"καμμένη γη" ο κόσμος, τρομαγμένος σπίνος
λυκάκι διψασμένο, ή παραδείσιο πουλί που τρέμει για ένα χάδι...
πρόστυχο σκιάχτρο τα έργα μας κι ένας άδειος στύλος
μες την ερήμωση μακριά από τους μεγάλους ψάχνει να βρει σημάδι..
ψηλώνει ο νους μα πάντα κατοπτρίζεται στη θάλασσα
βρεγμένος ωκεανός, πέτρες σπασμένες απ'τους βανδάλους
ψάχνει το δρόμο απεγνωσμένα σαν χαμένη μάγισσα
στ' αρχαία όνειρα, στης αλκυώνας τους υφάλους...
Δώρο που σκίρτησε την ψυχή από τον φίλο nikiplo
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
