Δεν πήρε ποτέ , λένε (ο Σαίξπηρ) αυτούς τους δρόμους
δεν είδε ποτέ αυτές τις .... χμμμ ...."παραλίες" της Βαλτικής
Μόνο ακουστά ,λένε , είχε την Ελσινόρη (Helsingor)
και το κάστρο Κρόνμποργκ (Kronborg)
που στέκει φρουρός
(γι αυτό χτίστηκε άλλωστε και ποτέ δεν υπήρξε βασιλική κατοικία)
τριγυρισμένο απο νερό
(που τώρα ειρηνικά φιλοξενεί πανέμορφους κύκνους)
και είχε σκοπό την είσπραξη " διοδίων"
απ'τα καράβια που περνούσαν .
(είναι το στενότερο θαλάσσιο πέρασμα μεταξύ Δανίας και Σουηδίας)
Δυό..... απλωτές η Σουηδία απέναντι.
Όμως εδώ φαντάστηκε τον τραγικό του ήρωα
Άμλετ
να.....εκπίπτει του Παραδείσου και αντιμέτωπος με το σάπιο.....
να αναρωτιέται αν αξίζει έτσι κανείς να ζεί......
Ο αριστερός πύργος ,αν δείτε προσεκτικά στην κάτω φωτογραφία , είναι φάρος.
Να μπεί κανείς ή να μην μπεί ;
δυστυχώς όμως το εσωτερικό του κάστρου ήταν κλειστό .
Αποχωρήσαμε θαυμάζοντας τον τρόπο που έφτιαξαν μια υπόγεια γκαλερί που δεν εμποδίζει
την θέα προς το κάστρο
και ενώνει αρμονικά το παλιό με το σύγχρονο .
Κάποιο......φάντασμα θα χαμογελάει ικανοποιημένο




