Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009

ξωτικές ευχές








Από το πιο τρυφερό μέρος της καρδιάς μου




εύχομαι σε όλους σας




να ζήσετε στιγμές παραμυθένιες




όπως τις ονειρευτήκατε




στα πιο τρελλά σας όνειρα.




Να σας αγγίξει η αγάπη και η αληθινή χαρά




έτσι που




κάποια στιγμή




να σκεφτείτε




Ωωω !!!! μάλλον με επισκέφτηκε κάποιο




ΞΩΤΙΚΟ !













Και να ξέρετε πως



αν ο άγιος Βασίλης σας φέρει ακόμα και την μισή χαρά απ'αυτήν που μου έχετε δώσει



θα περάσετε



ΥΠΕΡΟΧΑ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!











Κ Α Λ Ε Σ Γ Ι Ο Ρ Τ Ε Σ







υγ.Ένα πολύ πολύ πολύ μεγάλο ευχαριστώ, σε όλους όσους συντάχθηκαν

με την ιδέα να κάνουμε κάτι λίγο περισσότερο από απλές ευχές.

δεν ξέρω αν καταφέραμε τίποτα

αλλά το αίσθημα που μου άφησε είναι δυνατό, ζωογόνο,ελπιδοφόρο,

ΠΟΛΥΤΙΜΟ !!!!!





Οι πρώτες φωτογραφίες φυσικά κλεμμένες αλλά επεξεργασμένες απο εμένα για σας με πολύ πολύ αγάπη !!!

Η τελευταία δικιά μου :το δημαρχείο της Βιέννης τα περασμένα χριστούγεννα.
Posted by Picasa




Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009

ΚΡΙΣΕΙΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ Β/ΒΑΘΜΙΑΣ Α΄ΑΘΗΝΑΣ

Μιά ελάχιστη προσπάθεια συμπαράστασης και υπεράσπισης των δικαιωμάτων των παιδιών μας

απο το ιστολόγιο της Νέλλης


ΚΡΙΣΕΙΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ Β/ΒΑΘΜΙΑΣ Α' ΑΘΗΝΑΣ
ΜΕΡΟΣ Β'
Προς την Υπουργό Παιδείας δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
Κυρία Άννα Διαμαντοπούλου
Προς τον Περιφερειακό Διευθυντή Α/βάθμιας και Β/βάθμιας Εκπαίδευσης Αττικής
Κύριο Παρασκευά Γιαλούρη
Προς την Διευθύντρια του Α' ΠΥΣΔΕ Αττικής
Κυρία Πολυξένη Ζαβού-Ράδου
Προς όλα τα μέλη του ΠΥΣΔΕ
Προς όλους τους Συλλόγους και τις Ομοσπονδίες των Καθηγητών
Προς όλους τους Εκπαιδευτικούς
Προς όλους τους Γονείς
Προς όλους τους Μαθητές
Προς κάθε ενδιαφερόμενο
Έχω την χαρά και την τιμή να είμαι Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 3ου Γυμν. Ν. Φιλαδέλφειας.
Παίρνω το θάρρος να σας γράψω ζητώντας τη βοήθειά σας για ένα θέμα, που μας καίει όλους πολύ, τις κρίσεις των διευθυντών.
Στο καταταλαιπωρημένο σχολείο μας που υπέφερε από δεινά τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία είχαμε την τύχη, μετά τις κρίσεις του 2007, να έρθει μια Διευθύντρια, η κυρία Μαρία Χατζηιωάννου, που κατάφερε το ακατόρθωτο: Από αχούρι, με μορφή εγκαταλελειμμένου, ξεχαρβαλωμένου αναμορφωτηρίου να το μετατρέψει σε σχολείο- αγκαλιά για όλα τα παιδιά.
Το σχολείο μας δεν είχε τίποτα σωστό. Ηταν όλα ξεχαρβαλωμένα, δεν παρείχε ούτε τα στοιχειώδη και επιπλέον λειτουργούσε και υπό ένα καθεστώς τρομοκρατίας και χαφιεδισμού. Τα παιδιά έκαναν συνεχώς καταλήψεις διεκδικώντας τα αυτονόητα. Μέχρι και το βάψιμο των αιθουσών το κάναμε οι γονείς κάποιες Κυριακές.
Και ήρθε αυτή η γυναίκα και έβαλε τάξη σε όλα, μα κυρίως έβαλε αγάπη.
Και το σχολείο μας έγινε αυτό, που έπρεπε να είναι τα σχολεία όλου του κόσμου.
Μια κυψέλη δημιουργίας και αγάπης.
Τέρμα τα προβλήματα, τέρμα η παραβατικότητα, τέρμα οι καταλήψεις.
Τα παιδιά ξεκίνησαν δράσεις και προγράμματα, που θα ζήλευε και το καλύτερο ιδιωτικό σχολείο.
Τα παιδιά αγάπησαν αυτήν, αγάπησαν τα μαθήματα, αγάπησαν το σχολείο τους σαν το σπίτι τους.
Το φροντίζουν. Το προσέχουν.
Και τώρα έρχεται το Α' ΠΥΣΔΕ, μ΄αυτήν την παράνομη, όπως διαβάζω, διαδικασία και τα ακυρώνει όλα.
Θέλει να μας πάρει την Διευθύντρια, παρόλο που η ίδια δήλωσε ότι δεν θέλει να μετακινηθεί, άλλωστε σε λίγο μπορεί να συνταξιοδοτηθεί, αν θέλει.
Και ερωτώ, μήπως τηρώντας τους τύπους χάνουμε την ουσία;
Ποιός ο ρόλος του εκπαιδευτικού;
Ποιός ο ρόλος του σχολείου;
Ποιός ο ρόλος όλων αυτών, που διορίζονται ή εκλέγονται για να καλύψουν θέσεις καίριες, όπως αυτές των ΠΥΣΔΕ;
Πώς τιμάται ένας επιτυχημένος Διευθυντής; Με το να τον αλλάζετε πόστο παρά τη θέλησή του;
Προσπάθησα να επικοινωνήσω με την Διευθύντρια του ΠΥΣΔΕ και τηλεφωνικά, να της εκφράσω την αγωνία μας και την επιθυμία μας, όμως αν και κατανοώ την έντασή της και τις πιέσεις που δέχεται πανταχόθεν, δεν μπορώ να κατανοήσω την αντίληψή της, πως "οι γονείς δεν έχουν κανένα λόγο για τα παιδιά τους και ουδείς αναντικατάστατος"!!!!
Πώς μπορεί κάποιος που ασχολείται με την εκπαίδευση, να γελοιοποιεί την αγωνία ενός γονιού, εκλεγμένου στη θέση του Προέδρου του ΔΣ του Συλλόγου μας κλείνοντάς του το τηλέφωνο;
Ουδείς αναντικατάστατος, μου είπε! Μα, είμαστε όλοι ίδιοι; Δεν υπάρχουν καλοί, καλύτεροι και χειρότεροι;
Η ίδια η διαδικασία των κρίσεων δεν το αποδεικνύει αυτό;
Και αν εμείς οι γονείς δεν έχουμε λόγο για το καλό των παιδιών μας, τότε ποιός έχει;
Το άρθρο 3 της χάρτας για τα δικαιώματα και τα καθήκοντα των γονέων της ευρωπαϊκής κοινότητας, ορίζει πως:
"ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ, ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΑΞΙΩΝ ΤΟΥΣ.
ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΗΚΟΝ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΩΣ ΕΤΑΙΡΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥΣ."
Και το άρθρο 8:
"ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΚΑ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΨΉ ΤΟΥΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΖΗΤΑΤΑΙ ΕΝΕΡΓΑ, ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ."
Και ναι, η Διευθύντριά μας είναι αναντικατάστατη!!!
Μα και όλα τα σχολεία θα αναστατωθούν με τις μετακινήσεις στη μέση της χρονιάς. Από τη μια η γρίπη, από την άλλη οι καταλήψεις, τώρα συμβαίνει και αυτό, τί θα πάρουν τα παιδιά από τη φετινή χρονιά; Γιατί δεν έγιναν οι κρίσεις το καλοκαίρι, που μας πέρασε ή γιατί δεν γίνονται το καλοκαίρι που θα έρθει;
Γιατί δεν ζητάτε εκ νέου δηλώσεις προτίμησης σχολείων;
Οι προτιμήσεις των υποψηφίων είναι φυσικό να έχουν αλλάξει σε αυτά τα δυο χρόνια. Γιατί έγινε καταμέτρηση μορίων χωρίς δηλώσεις; Και οι συνεντεύξεις τι νόημα είχαν;
Σας παρακαλώ λοιπόν θερμά, βοηθήστε μας να κρατήσουμε τη Διευθύντριά μας!
Μην αφήσετε να αναστατωθούν τόσα σχολειά στο μέσον της χρονιάς!
Αφουγκραστείτε τις αγωνίες των γονιών!
Τις επιθυμίες των παιδιών!
Αυτά είναι το μέλλον της Ελλάδας.
Πάρτε τα στα σοβαρά!
Ας μην χάνουμε την ουσία και ας δούμε το θέμα προς όφελος των παιδιών μας.
Με εκτίμηση
Η Πρόεδρος του ΔΣ του Συλλόγου Γονέων και Kηδεμόνων του 3ου Γυμν. Ν. Φιλαδέλφειας

Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009

Μια βόλτα στη γειτονιά

τους λογισμούς μου βγάζω....................






"Μια εύθραυστη σαπουνόφουσκα πλέουσα σε μια θάλασσα κενού"*



"ποιός στ'αλήθεια είμαι'γώ και που πάω
με χίλλιες δυό εικόνες στο μυαλό......"








Mοναδικοί ή μόνοι ;





"...Ζούμε πολύ στα βάθη του εαυτού μας,
μακριά απ'την αλήθεια
που έξω είναι απο μας

Για να μάθουμε,ω, πόσο δεν είμαστε αυτό που είμαστε..." **




...................
γυρεύοντας το άστρο της ψυχής.





* είπε (περίπου) ο ένας από τους αστροναύτες( που πήγανε στην Σελήνη) βλέποντας την γη .

**Φερνάντο Πεσσόα






Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009

ΜΝΗΜΗ


Θα ήθελα, η 6η Δεκεμβρίου να καθιερωθεί από την πολιτεία ως, « ημέρα κατά της βίας»ή ως «ημέρα των δικαιωμάτων των νέων». «Αυτή θα ήταν και η καλύτερη τιμή για τη μνήμη του παιδιού μου».






Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2009

Μια προαναγγελθείσα ,(αναισχύντως προκληθείσα) και πολλάκις αναβληθείσα........ευχή

Εύχομαι να έρθει ένα αεροπλάνο






η ένα καράβι



να σε ακουμπήσει


σ'αυτό το μοναδικής ομορφιάς τοπίο


να ξεροσταλιάζεις στα βράχια για ένα ηλιοβασίλεμα


να πονέσουν τα ματάκια σου απο γλύκες


και ρομαντικές αγριάδες


να νοιώσεις στις φλέβες σου να κυλάει αυτό το μπλέ


να λαχανιάσεις ανεβοκατεβαίνοντας


για να αναπνεύσεις αυτή τη θέα


να παραδοθείς


σε αυτή τη μαγεία


να κρυώσει το καφεδάκι σου γιατί δενθα μπορείς να


σταματήσεις να φωτογραφίζεις


και να γυρίσεις με χιλλιάαααααδες φωτογραφίες

που θα βασανίζεσαι ώωωρες χαζεύοντάς τες



γιατί δεν θα ξέρεις ποιές να διαλέξεις να μας δείξεις
ΚΙΚΙΤΣΑ ΜΟΥ !!






ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009

Η τρυφερότητα της πέτρας


Όλες οι τρυφερές λέξεις



που δεν βρήκαν το στόχο τους,


που τριγυρνούν ανεπιθύμητες,



που επεστράφηκαν ως ανόητες ή ακατανόητες,


που δεν εκστομίστηκαν ποτέ




ως περιττές...







που τις κατάπιε ο εγωϊσμός ή η αμέλεια,


πετρώνουν και πονούν


και οι Θεοί τις λυπούνται




και τις μεταμορφώνουν σε βότσαλα



και οι άνθρωποι γοητεύονται,


και τ'αγαπούν

και τα παίρνουν πάλι κοντά τους


και στολίζουν τα σπίτια τους

και τα έχουν πάλι στην καρδιά τους



και οι Θεοί κουνούν το κεφάλι και χαμογελούν.......


ελπίζοντας








Αφιερωμένο στο υπέροχο fractal









Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009

αφιερωμένο

Σιγή


Μέτρησα κελαηδήματα πουλιών


απ’ το μεσημέρι φεύγοντας προς τη φύση εαρινός


μεγάλος ο δρόμος που οδηγεί στις αθωότητες.


Ήτανε σα βρυσούλες τα κελαηδήματα


κάθε πουλάκι μια φωνή, κάθε φωνή ένα θαύμα


Νίκος Καρούζος



































στον ποιητή μας



και σε όλους τους ποιητές

που δεν ξαποσταίνουν ποτέ.....