Π.....Ξωτικό: Ιουλίου 2013

;-)

Γιατί...και το χρώμα έχει ψυχή.

Δώρο συγκινητικής μεγαλοψυχίας απο τον jokar

"Σαν δεις τη μεταμόρφωση ωαρίου σε ζωής παλμό

σαν μάθεις μετενσάρκωση κάμπιας σε πεταλούδα

ωσάν υμνείς αυτό που κάνουν μέλισσες στα άνθη,

θα έχεις μάθει γι' αγάπη να μιλάς.

Κάθε που βλέπεις ήλιο να ξεμυτίζει ιδρωμένο,

που βλέπεις ιλαρό φεγγάρι να σου τραγουδά,

σύννεφα σαν τρέχουν μανιασμένα
σκεπή σου να 'ναι,

θα έχεις μάθει γι' αγάπη να μιλάς.

Όταν οι θύελλες βουνά διαβρώνουν μα όχι σκέψεις

και τρικυμία μπουκάλια ταξιδεύει στις καρδιές

κι όταν στην αγκαλιά σου θ' αναπαύεται το μήνυμα,

θα έχεις μάθει γι' αγάπη να μιλάς.

Αν στων ποδιών σου μύτες στέκεσαι τα αστέρια να αγγίξεις

στου κόρφου σου τη ζέση αν κουρνιαστούν πουλιά

σε δίνες των μαλλιών σου το ξεροβόρι χάνεται,

θα έχεις μάθει γι' αγάπη να μιλάς.

Καθάριο σε χαμόγελο σαν στήλη άλατος ξωπίσω μένει η λύπη

τα χρώματά σου ζήλεψε καμβάς ουράνιου τόξου

ζουζούνια σαν μαζευτήκαν τον κήπο σου να υφαίνουν,

θα έχεις μάθει γι' αγάπη να μιλάς.

Αν νότες απάτησαν πεντάγραμμα, στο εύρος σου να παίξουν

σαν φως ζηλεύει ακτίνες σου τη λάμψη σου αν σιμώνει

όπως δικό μου αίμα χύνεται να τρέξει στην καρδιά σου,

μην σταματάς γι' αγάπη να μιλάς."