Και η καρδιά γεμάτη..... ...κιμωλία
ποτέ άλλοτε το πράσινο
δεν ήταν τόσο πράσινο
τόσο εκθαμβωτικά γαλάζιο το γαλάζιο
να γυρίζεις στο φως
σαν το μικρό παιδί
εκστατικά να ανακαλύπτεις
τα δέντρα και τη θάλασσα
ήχους και αρώματα
ένα χαμόγελο
θαύματα καθημερινά τριγύρω
να γυρίζεις στο φως
πρώτη φορά να είναι ωραίος
τόσο μεθυστικά ωραίος ο κόσμος
".......ζώ τη στιγμή
που ακούω εκστατικά
τη μελωδία των χρωμάτων
ζώ στο έλεος των θαυμάτων "
.jpg)
22 σχόλια:
Εκεί που ετοιμαζόμουν να εκθειάσω τα υπέροχα γαλάζια, να καί το επίσης υπέροχο πράσινο· ήλθε μετά καί ο συνδυασμός τών δύο σ'αυτό το λεπτεπίλεπτο πλάσμα καί δεν τα χορταίνω...
Και πού βρίσκεται αυτή η μπλε μπλε μπλε θάλασσα;
Εγώ προτιμώ τις 2 τελευταίες φωτογραφίες πάντως. Μια ζωή ανάποδα!!!
Φιλιάααααααααα!
Απλά μια υπέροχη ανάρτηση γεμάτη φως και συναίσθημα!
Είσαι μοναδική!
Τα είπες όλα τόσο......ξωτικά!!!!!
Χαίρομαι με την αγαλίαση των στιγμών που ζεις και μεταφέρεις.....με την ομορφιά του τόπου!!!
Μείνε εκεί για ανταπόκριση κάθε στιγμής:)
Φιλιά στην όμορφη.
dodo
:))))
κι εγώ (ως γνωστόν) μονίμως ..αχόρταγη για χρώμα
αλλά να δεν φταίω εγώ καλέ ,το ποίημα το ζητούσε :))))
lena_zip
χε χε κάποιος δεν σκέφτηκε να κοιτάξει στις ετικέτες :))
Εγώ πάλι.... αδύνατον να διαλέξω (αν και τα ποτάμια μου εξασκούν απίστευτη σχεδόν..... μεταφυσική γοητεία )
Τόσα θαύματα τόσο δίπλα μας !!!!
Φιλουσάκιαααααα
Mariela
είσαι γλύκαααα !!!!
(άσε το ίντερνετ και κολύμπαααα:))
(ναι ναι πολύ απλά....ξεγοφιάστηκα για να μου κάτσει η λιβελούλα χαχαχααα )
Thalassenia
Άμα ήμουν εκεί ακόμα δεν θα ήμουν εδώ !!!!!
(τι είμαι εγώ καλέ τρομερή ιντερνετού σαν κι εσένα νομίζεις;;)
Φαντάζεσαι την χαρά μου για την συνάντηση με την ξωτικολιβελούλα ε ;
(ποιά απ'όλες τις όμορφες;;;; )
Φιλιά ....γαλήνης φιλενάδα
και...τις νύχτες όταν κοιτάζεις τ'άστρα ξέρεις κι εγώ παρεούλα.............
Παραμένεις, απ' ό,τι βλέπω, με συνέπεια αφοσιωμένη στο φως και τα χρώματα! Και τα υπηρετείς με τόση αγάπη, που δεν μπορούν παρά να σου χαρίσουν την επιτυχία στις προσπάθειές σου :)
Ξέρεις, φιλενάδα, δεν είναι καθόλου εύκολο να "ντύσεις" τον ποιητικό λόγο με εικόνες, επειδή ακριβώς ο ίδιος είναι εικόνες, και μάλιστα προσωπικές -επομένως ασυναγώνιστες. Αναίρεσες όλες τις δυσκολίες εσύ!
Εξημερωμένη απομένω να χαζεύω...
Έντυσες τα θαύματα της φύσης με το υπέροχο ποίημα του Τόλη ή το ποίημα με τις υπέροχες φωτογραφίες από τις καλοκαιρινές σου εξορμήσεις. Υποθέτω πως θα έχουν και συνέχεια οι διακοπές ;-)
Στο τέλος η λιβελούλα είναι το αποκορύφωμα στο θαύμα. Ξέρεις πως η λιβελούλα είναι από τα λίγα πλάσματα που υπήρχαν και την εποχή των δεινοσαύρων;
Πανέμορφη ανάρτηση ξωτικό μου.
Όμορφα να περνάς :-)
Φιλιάααααααα!
Εχω παρατηρήσει ότι υπάρχει ένα είδος ανθρώπου -υπό αύξηση πληθυσμιακώς- που κατεβάζει ρολλά κατά 21.00 άντε 21.15, και πέφτει γιά ύπνο κατά 22.00 άντε 22.15 το πολύ, άντε 22.45 αν το ρίξει έξω και ξενυχτήσει, οπότε μοιραία ξυπνάει μετά απ'τ'αξημέρωτα.
Και μάλιστα άνευ λόγου, δηλαδή δεν είναι ότι πιάνει βάρδια στην φάμπρικα ή ότι πάει στον όρθρο!!
Παρεμπιπτόντως, στην περιοχή που κατοικώ είναι το κυρίαρχο είδος ποσοστιαίως, γιά να καταλάβετε δηλαδής, αν ξεπαρκάρεις μετά τις 22.00 είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα παρκάρεις μετά στην ίδια θέση, καθώς δεν κινούνται πλέον αυτοκίνητα στους δρόμους!!
Καλό αυτό, αλλά πως να το κάνουμε, μιά πίκρα-ερημιά-μελαγχολία μετά τις 9.15 που δεν υπάρχει ψυχούλα ζωντανή έξω έχει κάτι το βόρειο, κάτι το πικραμένο...
Τέλος πάντων, να μην μακρυγορώ, θέλω να πιστεύω, πραγματικά ελπίζω δηλαδής, ότι είναι η υπέροχη θέα, το υπέροχο ομολογουμένως φως, η γαλήνη της ώρας που πεθαίνει η νύχτα, και -κυρίως- η ανάγκη γιά καλλιτεχνική έκφραση που σας ώθησε να ξυπνήσετε απ'τ'αξημέρωτα, και όχι το ότι αποτελείτε πλέον και εσείς στατιστικό δείγμα του ως άνω υπό αύξηση πληθυσμιακώς είδους!!
Υπέροχη η ατμόσφαιρα των φωτό, την έχετε μεταφέρει άψογα, λέγοντας ανάγκη καλλιτεχνικής έκφρασης παραπάνω εννοούσα ακριβώς αυτό!!!
Σκέψου και όλη αυτή η ομορφιά δίπλα στην Αθήνα, απίστευτο, πάλι καλά που έχουμε τόση ομορφιά και ξεφεύγουμε. Το θέμα είναι να μην πάψουμε να θέλουμε να ζούμε, να την θαυμάζουμε, αυτή θα είναι η πλέον ολοκληρωτική ήττα. Ζήλεψα τόσο τον καταρράκτη, θέλω να θυμηθείς πως τον λένε, για να το βάλω στα υπ'όψιν.
Το ποίημα έδεσε εξαιρετικά με τις φωτο της ανάρτησης σου. Υπέροχο πραγματικά.
Καλή συνέχεια στις διακοπές, καταγάλανες θάλασσες σε περιμένουν, να περάσετε τέλειαααααααααααααααα, ακούς;
Υπατία η Αλεξανδρινή
Άντεεεε μωρέ κι εσύ ,
σσστο καλό σου ,
μ'όοοολα αυτά τα καλούδια που μούριξες κατακέφαλα μ'αυτό το ήσυχο,ήσυχο, αθώο, γλυκό ύφος ,
βούρκωσα χαμογελαστοπερηφανοκαρδιοχτυπημένα
άντε απο 'κει πια
τι έχω πάθει με σας εδώ μέσα
ούυυυυφ ΄
βάσανα πού'χει η αγάπη
φιλεναδοφιλούδιαααααααααααααα
Margo
Μαργκούλι μου ναι ναι
τώρα θ'αρχίσουν οι διακοπές
(αυτή ήταν μια μικρή απόδραση χωρίς παιδί χεχεχε για να γνωρίσουμε μικρά κομματάκια Ελλάδας που δεν ξέρουμε,όσο μπορούμε ακόμα ....)
Τα ποιήματα τα είχα διαβάσει πριν φύγω και με ακολούθησαν ντύνοντας τις στιγμές και τις εικόνες ,οπότε ....έπρεπε να σας δώσω πλήρη..αναφορά χαχα !!!
Αυτό για την λιβελούλα δεν το ήξερα εντυπωσιακό !!!!
Θεωρώ πάντα θαύμα και εκστασιάζομαι με κάτι τέτοιες ομορφιές,αισθάνομαι πως κάτι θέλει να μας πεί επίσης η τόση ομορφιά...
(Νοιώθω πως και μόνο γι αυτή τη λιβελούλα θα άξιζε το ταξίδι)
Σε φιλώ πολύ πολύ με μια μεγάααλη σφιχτή αγκαλιά !!!!!!
H.Constantinos
χαχααααααααα
Πρώτον εάν παρατηρούσατε τι ώρα ανέβηκε το πόστ ,θα είχατε λύσει μιά απορία, (μετά τις 12 που...η φύσις ,γκουχ γκουχ,ησυχάζει ,η καλύτερή μου επίσης!!!!!!
Δεύτερον αδίκως προσπαθείτε να εντάξετε ένα ξωτικό σε κατηγορίες ανθρώπινες !!!!!
Τρίτον πως φαίνεσθε οτι δεν έχετε λαχταρήσει τις υπέροχες, αισιόδοξες (λόγω φωτός), ήσυχες πρωινές στιγμές ,με τον καφέ σας χωρίς να σας μιλάει κανείς...........................!
καθώς επίσης και το μπάνιο με την θάλασσα όοοοοολη δική σας και γαλήνια.
Εεε μικρός είσθε ακόμα :))))
Λοιπόν τελικώς :Εγώ τα θέλω ΌΛΑ !!!
και είμαι και υπναρού τρομάρα μου και πως τα βολεύουν όλα αυτά μου λές;;;;;;
Άσ'τα δράμα σε λέω χαχα !!!
κάτι 3ωρα μεσημεριανά με σώζουν (όταν με αφήνει το μπλογκάρισμα αααχ)
Και τελευταίον και σπουδαιότερον ΑΥΤΑ ΤΑ ΒΡΆΧΙΑ στις πρώτες φωτό είχαν το.....όνομά σας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΏΣ!!! με το αντίστοιχο χαμόγελο ....
Σας έχω και μιά με...μολυβί θάλασσα που θα σας αποσταλεί τάχιστα !!!!
Μερσί μερσότατα δια το εκλεκτόν κομπλιμάν μεσιέ !!!!
roadartist
"Το θέμα είναι να μην πάψουμε να θέλουμε να ζούμε, να την θαυμάζουμε, αυτή θα είναι η πλέον ολοκληρωτική ήττα."
Μάααλιστα ΑΚΡΙΒΩΣ ,εγώ στα γράφω αλλού κι εσύ εδώ χαχα
ωραία το εμπεδώσαμε νομίζω !!!!!
Πάω βρέ να τσακιστώ να βρώ ποιό ποτάμι είναι γιατί εμείς το βρήκαμε κατα τύχη .
Λοιπόν πάρε γεωγραφικές συντεταγμένες και βολέψου όνομα δεν έχει χαχα : http://www.servitoros.gr/evia/view.php/637/
Είναι έξω απ'το χωριό Πλατανιστός στο δρόμο προς ΠΟΤΑΜΙ χαχα !!!!
Και...ελπίζω να σταθείς πιο...τυχερή χαααααχαχαααα ξέρεις εσύ :))))
Άκουσαααααααααα λέμε !!!!!!!
Πριν έρθω να σ' επισκεφτώ πέρασα από την Θαλασσινή μας φίλη να της ευχηθώ και ξαφνικά αναρωτήθηκα μήπως πριν λίγες μέρες (ως Καρκινάκι) είχες γενέθλια ή κάνω λάθος; (αν όχι συγνώμη!)
Όσο για την ανάρτηση, οι φωτογραφίες σου κατάφεραν να μεταδώσουν αυτή την ησυχία που επικρατεί πριν ξυπνήσει η φύση και για μένα η αυγή και το σούρουπο είναι συνώνυμα με μια αίσθηση γαλήνης!
Όμορφα να περνάς όλες τις ώρες!
ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια!
Άιναφετς
Aαααα μαγισσουλίνι μου πως μπουρδουκλώθηκες έτσι;;
Καλέ αιγοκερατάκι είμαι !!!!!!!
Και φυσικά δεν χρειάζεται καμμία συγγνώμη .
Αυτές οι ώρες γαλήνης αναζητώνται μετά μανίας πλέον......
και φυσικά τσακίζομαι να τις μοιραστώ με σας τους αγαπημένους που είστε και η αιτία της φωτογράφησης και διπλασιάζετε την χαρά μου.......
Θα περάσω για τελευταίο αποχαιρετισμό απ'το σπιτάκι σου ,γιατί στις διακοπές ιντερνετ γιόκ !!!!!
Φιλάκια δροσεράααααααααααα !!!!
A! τώρα θα σου τα ξεμπερδέψω:
Καρκίνος είναι ο Παραμυθάς και εγώ είμαι Αιγόκερος σαν και σένα...τώρα πολλά θα εξηγηθούν χαχα!
ΑΦιλάκια και καλά να περάσεις!
Σε χαιρετώ και σε ευχαριστώ όπως μια αδερφή ψυχή και μόνο για το γεγονός ότι κάπου μακριά υπάρχεις. Σε ευχαριστώ για την ομορφιά, για την παιδική ματιά και γιατί ξαφνικά ανακάλυψα ότι είχα γράψει τα ποιήματά μου και για σένα.
Σε ένα παλιό μου ποίημα είχα γράψει : «ό,τι μπορούμε στο ελάχιστο να φανταστούμε/ κάπου στις πλήρεις διαστάσεις του υπάρχει/ και είναι φως». Το δικό μου φως, το δικό σου φως, το υπερβατικό και καθημερινό εκείνο φως που δίνει νόημα στην ύπαρξή μας.
Ξωτικό της ποίησης, των χρωμάτων, της μουσικής και των θαυμάτων, σε φιλώ.
Άιναφετς
χααα τώρα μάλιστα κατανοητόν απολύτως το μπουρδούκλωμα !!!!!!
Γλυκά ΑΦιλάκια και στους (ωραιότατα συνδυασμένους) δυό σας λοιπόν !!!
υγ. Φαντάζεσαι ένα σπίτι με τρείς αιγόκερους;;;;;;; :))
Poet
Γράφαμε ταυτοχρόνως όπως κατάλαβες.....
Τώρα τι να σου πώ ,που κι αυτή σου η σκέψη υπάρχει με εμμονή μάλιστα μπορώ να πώ μέσα στο μυαλό μου εδώ και χρόνια !!!!!
Σκεφτόμουν με πείσμα μα δεν μπορεί ,αν δεν υπάρχει ποιός και γιατί τότε το βάζει στο μυαλό μου......
κάπως έτσι .
Καλά που υπάρχουν οι ποιητές να δίνουν υπόσταση στις ξωθικές .....σκέψεις
Σ'ευγνωμονώ που με βοηθάς "αληθινά" να ζώ !!
Κι ένα ξωτικότατο φιλί !!!!
Δημοσίευση σχολίου