Μα γι' αυτά τα ίδια και τα ίδια αδημονούμε! Γι' αυτό το νυχάκι φωτός, στο οποίο κρεμάμε τα όνειρά μας! Γι' αυτόν τον ιώδη ουρανό, όπου απλώνουμε τις προσδοκίες μας! Γι' αυτή τη θάλασσα, που στην επιφάνειά της αγκαλιάζει η ψυχή μας την απεραντοσύνη! Κι έρχεσαι μετά να τα ανατρέψεις όλα και να μας θυμίσεις το "σιγανά και ταπεινά" με το ασπρόμαυρο μα τόσο φωτεινό κρινάκι! Τι να σου πω τώρα, ε; Ε;
Α, αυτή τη φορά σε πέτυχα αμέσως. Έστω και μελαγχολικό, καλό μου ξωτικό. Ίσως γιατί τελειώνει το καλοκαίρι. Ή μήπως γιατί έκλεψα - το ομολογώ - τον μαύρο γατούλη από την προηγούμενη ανάρτηση; Από Αύγουστο χειμώνα δεν λένε; Εγώ λέω «καλό φθινόπωρο» που είναι η δική μου εποχή (του Σκορπιού).
Για να μην εξικοιώνεσαι με αυτά και γίνουν μέρος μιας καθημερινής ρουτίνας , πρέπει να τα εγκαταλείπεις κάθε χρόνο σαν τους ναυτικούς και όταν την επόμενη χρονιά γυρίζεις ναχεις την ίδια λαχτάρα που χει ο ναυτικός να δει την αγαπημένη του.
Αυτή η όποια, κάποια, θλίψη που διατρέχει τον τίτλο, ελαφρώς μεταλλαγμένη είναι διάχυτη και στις φωτό, και στην αλληλουχία τους...
Εκείνη με τα φώτα του αυτοκινήτου θα μπορούσε να είναι μόνη της με τίτλο "Το τελευταίο αντίο"... (Χμμ, αν και έχω κάνει ήδη ένα αντίο...) (Ασε που δεν μου αρέσουν και τα αντίο, ειδικά τα τελευταία...)
Και μετά, λίγο πιό κάτω, σχεδόν ξεχνώντας τα τελευταία φευγαλέα φώτα του σύντομου τζερτζελέ, το απόλυτο σκοτάδι. Τόσο πυκνό, που τα όποια δάκρυα πνίγονται μέσα του.
Ερωτηματικό; Πόσες φορές το θαύμασα ετούτο το ζευγάρι, πόσες φορές προσπάθησα να το αποθανατίσω (απέτυχα όλες τις φορές), μα σαν ερωτηματικό δεν το είδα ποτέ ;)
Ο Κένταυρος ίσως έχει δίκιο, όμως με το φεγγαράκι δεν είναι ποτέ ρουτίνα όπως και με το ξημέρωμα ή το ηλιοβασίλεμα, τη βροχή ή τον φορτωμένο από σύννεφα ουρανό.. ο κατάλογος είναι μακρύς σταματώ εδώ ;)
Κένταυρε, χαχα! :))) Παρ' όλα αυτά συμφωνώ -και πάλι- μαζί σου! Αν και στην αρχή νόμιζα ότι θα της πρότεινες διακοπές στο βουνό... ;) Έλα όμως που πάλι θα ξετρύπωνε σπόρους ομορφιάς να μας φιλέψει!
Ούτε για μια ολόκληρη στιγμή ο ουρανός δεν θα μπορούσε να είναι ποτέ ο ίδιος! Κι εκείνο το μικρό το αστεράκι δίπλα στο φεγγάρι το πολυφωτογραφημένο, δεν ξεχνώ ποτέ πως μια φορά μου το είχες χαρίσει!
Μα η τελευταία φωτογραφία κλέβει την καρδιά, βλέποντας το αστεράκι της γης να έχει ορθώσει το κοτσανάκι του, σαν παραπονεμένο να λέει "εδώ είμαι", προσπαθώντας να το μιλήσει με το αστεράκι τ' ουρανού!
@@@@@@@@@@@@@@@@ Kαι τώρα ;;;; πως να περιγράψω εγώ ,η πτωχή στα λόγια, πως νοιώθω έτσι που κάθομαι εδώ κάτω απ'τον ίσκιο των λόγων σας ;;; ........... πάντως έχει μια γεύση .... κάτι απο...μαλλί της γριάς με ροδόσταμο.....
Γιώργος Βαρβάκης Καλώς τον !!! Ωραία το είπες ! (Πόσο έχω πεθυμήσει το νησί σου ,δεν το χόρτασα στις δυό μέρες τότε,και μου έχει μείνει απωθημένο. Δείξε τίποτα ;-)
α Κενταύρου Αστερισμούλι μου εγώ έχω την ....τύχη (;)να τα βλέπω πάντα σαν παιδί που τα βλέπει για πρώτη φορά ,είπα μήπως κανένας άλλος το σκεφτεί ....να του θυμήσω να τα απολαύσει γιατί μπορεί να μην τα ξαναδεί ποτέ!! και τα κάθε είδους ποτέ ξέρεις ...πονάνε πολύ.
Αυτό το ...κόλπο με τους ναυτικούς είναι πολύ καλό όντως ,αλλά....που να το βρείς ;-)
Χαίρομαι τόσο πολύ που δεν το ξέχασες ,γιατί ...αν πρόσεξες στις ετικέττες γράφει "ευχές" και ακριβώς η μία ήταν για σένα ειδικά που ήξερα πως την χρειαζόσουν !!
Αυτή η τελευταία ήταν..μεγάλος καημός....αυτό το κρινάκι μιλάει όντως με τα άστρα τώρα πια....
(είναι η ίδια με την 8η απ'το τέλος αλλά δεν φαινόταν όπως ήθελα ,κι έτσι την πείραξα για να λέει κάπως αυτό που έβλεπα ,όπως το είπες!!)
Δεν ξέρω πώς σου "ήρθε" και έβαλες τέτοιο τίτλο άτιμο Ξωτικούλι! Τίποτα δεν είναι ποτέ ίδιο, ευτυχώς! Δεν χόρταινα να βλέπω και να ξαναβλέπω τις φωτογραφίες σου...βλέπεις όσες φορές δοκίμασα να φωτογραφήσω κάτι νυχτιάτικα ήταν πλήρη αποτυχία (ναι... ναι ξέρω πως φταίει η μηχανή!) Να ζούμε την κάθε μας στιγμή σαν να είναι η τελευταία, έλεγε και ξανάλεγε ένας παππούλης!
Άιναφετς μού'ρχονται μαγισσούλα μου μου'ρχονται άμα βλέπω γύρω μου μιζέρια που δεν έχει μάτια για αυτά τα μικρά καθημερινά θαύματα και δεν ξέρει τι γυρεύει........
αυτό ακριβώς που είπε ο παππούλης ήταν το νόημα !!!
(ναι αυτή η μικροσκοπική ΝΙΚΟΝ δουλεύει καλά στα νυχτερινά ,καλύτερα απ'τη μεγάλη !!!! )
Έβγαλε ένα παράπονο ο τίτλος, όμως εσύ η ίδια έφερες την απάντηση που του άρμοζε με τις φωτογραφίες. Ίσως καθώς θα περνάνε οι μήνες να τις κοιτάς και να σε γεμίζει η νοσταλγία ξανά για αυτό τον τόπο. Είναι και κάποιες εικόνες που νομίζω δεν συνηθίζονται. Μα αυτό το μισό αλμυρίκι κάπως μου φάνηκε, μα να το κάψουνε; Αλλά ας μη γκρινιάξω σε αυτή την ανάρτηση σου, επίσης να σημειώσω ότι έχω ακριβώς αυτό το συναίσθημα του ναυτικού :) που περιγράφει ο α Κενταύρου στο σχόλιο του.
Υγ πότε ανέβασες αυτή την ανάρτηση; Μόλις τώρα την είδα. Φιλιά πολλά!
Roadartist Αρτιστούλι μου μπορείς να την πάρεις και ως...μάλωμα σε όποιον αντί να απολαμβάνει με κάθε ίνα του τον...Παράδεισο κι επειδή δεν ξέρει τι του φταίει απλώς...πλήττει θανάσιμα ......
Αυτή η πληγή του αλμυρικιού δεν καταπίνεται με τίποτα .δείχνει ακριβώς το μέγεθος του ξεπεσμού και της διαστροφής του ανθρώπινου είδους.....
Η απόσταση κάνει πάντα καλό....στη λαχτάρα . Σε πεθύμησα πολύ παρεπιπτόντως :-))
υγ.σ'έπιασα στον ύπνο χιχι νόμιζες θα πιάσω χριστούγεννα ε ;; χαχααααα
Ομαδική τάση για μελαγχολία διακρίνω !!! Έχει και το φθινόπωρο τα καλά του ... Όπως π.χ. τα κρινάκια της Παναγιάς που ομορφαίνουν κι αρωματίζουν την παραλία μπροστά απ' το σπίτι μου !!! ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ εύχομαι ...
ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΔΕΙΣ ΣΑΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ; ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΩΣ ΑΝ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΜΕ ΠΟΥ Κ ΠΟΥ ΝΑ ΑΔΕΙΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ Κ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΤΟΤΕ ΙΣΩΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΕΤΡΑΔΑΚΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΦΟΡΑΣ, ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ; ΣΕ ΦΙΛΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ
ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΔΕΙΣ ΣΑΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ; ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΩΣ ΑΝ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΜΕ ΠΟΥ Κ ΠΟΥ ΝΑ ΑΔΕΙΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ Κ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΤΟΤΕ ΙΣΩΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΕΤΡΑΔΑΚΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΦΟΡΑΣ, ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ; ΣΕ ΦΙΛΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ
40 σχόλια:
Μα γι' αυτά τα ίδια και τα ίδια αδημονούμε!
Γι' αυτό το νυχάκι φωτός, στο οποίο κρεμάμε τα όνειρά μας!
Γι' αυτόν τον ιώδη ουρανό, όπου απλώνουμε τις προσδοκίες μας!
Γι' αυτή τη θάλασσα, που στην επιφάνειά της αγκαλιάζει η ψυχή μας την απεραντοσύνη!
Κι έρχεσαι μετά να τα ανατρέψεις όλα και να μας θυμίσεις το "σιγανά και ταπεινά" με το ασπρόμαυρο μα τόσο φωτεινό κρινάκι!
Τι να σου πω τώρα, ε; Ε;
Δεν θα με ενοχλούσε διόλου να βλέπω καθημερινά ένα τέτοιο ζευγάρι κρινάκια πλάι στην θάλασσα ;-)
Α, αυτή τη φορά σε πέτυχα αμέσως. Έστω και μελαγχολικό, καλό μου ξωτικό. Ίσως γιατί τελειώνει το καλοκαίρι. Ή μήπως γιατί έκλεψα - το ομολογώ - τον μαύρο γατούλη από την προηγούμενη ανάρτηση; Από Αύγουστο χειμώνα δεν λένε; Εγώ λέω «καλό φθινόπωρο» που είναι η δική μου εποχή (του Σκορπιού).
Υπέροχος αποχωρισμός-αποχαιρετισμός όσο κι αν ...πονάει!!!
Αυτά τα ίδια και τα ίδια και τόσο διαφορετικά κάθε φορά είναι που μας δένουν
Καλή επάνοδο
Για να μην εξικοιώνεσαι με αυτά και γίνουν μέρος μιας καθημερινής ρουτίνας , πρέπει να τα εγκαταλείπεις κάθε χρόνο σαν τους ναυτικούς και όταν την επόμενη χρονιά γυρίζεις ναχεις την ίδια λαχτάρα που χει ο ναυτικός να δει την αγαπημένη του.
εξοικειώνεσαι γιατί υπάρχουν και φιλόλογοι.
Λατρεύω τις εμμονές σου με το φεγγάρι!
Αυτή η όποια, κάποια, θλίψη που διατρέχει τον τίτλο, ελαφρώς μεταλλαγμένη είναι διάχυτη και στις φωτό, και στην αλληλουχία τους...
Εκείνη με τα φώτα του αυτοκινήτου θα μπορούσε να είναι μόνη της με τίτλο "Το τελευταίο αντίο"... (Χμμ, αν και έχω κάνει ήδη ένα αντίο...) (Ασε που δεν μου αρέσουν και τα αντίο, ειδικά τα τελευταία...)
Και μετά, λίγο πιό κάτω, σχεδόν ξεχνώντας τα τελευταία φευγαλέα φώτα του σύντομου τζερτζελέ, το απόλυτο σκοτάδι. Τόσο πυκνό, που τα όποια δάκρυα πνίγονται μέσα του.
Ωωωχ αμάν-αμάν...!
Μαγεύτηκα με τόση ομορφιά που είδαν τα μάτια σου....πώς την αντέχεις....και πώς γίνεται χωρίς λόγια να είναι μαχαίρι που χαράζει....!!
Να χάνεσαι ξανά και ξανά στα χρώματά της, πάνω κάτω και πάλι από την αρχή....να δεις και να βουτήξεις στην γαλήνη!!
Τι μας κάνεις κάθε φορά...
Αχχχ!! Αυτά τα κρινάκια θα μας ακολουθούν πια...
αγαπημένο ξωτικό
Ερωτηματικό; Πόσες φορές το θαύμασα ετούτο το ζευγάρι, πόσες φορές προσπάθησα να το αποθανατίσω (απέτυχα όλες τις φορές), μα σαν ερωτηματικό δεν το είδα ποτέ ;)
Ο Κένταυρος ίσως έχει δίκιο, όμως με το φεγγαράκι δεν είναι ποτέ ρουτίνα όπως και με το ξημέρωμα ή το ηλιοβασίλεμα, τη βροχή ή τον φορτωμένο από σύννεφα ουρανό.. ο κατάλογος είναι μακρύς σταματώ εδώ ;)
Φιλιάαααααααα!
οπου μπαινω σημερα ωραιες φωτογραφιες απο το καλοκαιρι που ακομα μας χαιδευει!
ωραια πραγματα..
καλο απογευμα :)
Κένταυρε, χαχα! :)))
Παρ' όλα αυτά συμφωνώ -και πάλι- μαζί σου! Αν και στην αρχή νόμιζα ότι θα της πρότεινες διακοπές στο βουνό... ;)
Έλα όμως που πάλι θα ξετρύπωνε σπόρους ομορφιάς να μας φιλέψει!
Ούτε για μια ολόκληρη στιγμή ο ουρανός δεν θα μπορούσε να είναι ποτέ ο ίδιος!
Κι εκείνο το μικρό το αστεράκι δίπλα στο φεγγάρι το πολυφωτογραφημένο, δεν ξεχνώ ποτέ πως μια φορά μου το είχες χαρίσει!
Μα η τελευταία φωτογραφία κλέβει την καρδιά, βλέποντας το αστεράκι της γης να έχει ορθώσει το κοτσανάκι του, σαν παραπονεμένο να λέει "εδώ είμαι", προσπαθώντας να το μιλήσει με το αστεράκι τ' ουρανού!
Υπέροχο μαγικό ξωτικό όπως πάντα!!!
@@@@@@@@@@@@@@@@
Kαι τώρα ;;;;
πως να περιγράψω εγώ ,η πτωχή στα λόγια, πως νοιώθω έτσι που κάθομαι εδώ κάτω απ'τον ίσκιο των λόγων σας ;;;
...........
πάντως έχει μια γεύση ....
κάτι απο...μαλλί της γριάς με ροδόσταμο.....
ούυυυφ
Υπατία η Αλεξανδρινή
Υπατιοτάτη μου !!!!!!!!
Γι' αυτό το νυχάκι φωτός, στο οποίο κρεμάμε τα όνειρά μας!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
σσσσσστ
(δεν βγάζω άχνα μην το χαλάσω)
υγ.(ψυθιριστό)
Αυτό το "σιγανά και ταπεινά" κάνει πολύ....δάκρυ μωρέ ψυχή μου
άσ'τα μ'έστειλες......
dodo
χμμμ...μεγάλα λόγια βλέπω ή....μήπως σοφά ;
Poet
Αν τελειώνει.... μόνο το καλοκαίρι ποιητή μου ,που ξέρουμε πως θα ξανάρθει....τι όμορφα που είναι όλα ε;
(Ααα εσύ καλέ τον πήρες καλέ και δεν τον είδα φέτος ;;; χαλάλι σου θα κάνατε καλή χορωδία στα γουργουρητά )
Σκορπιουδάκι ...φιλί ακίνδυνο στέλνω και...μη βιάζεσαι να φέρεις το φθινόπωρο έχει πολύ καλοκαίρι ακόμα,κάτσε φρόνημα !!!!
Γιώργος Βαρβάκης
Καλώς τον !!!
Ωραία το είπες !
(Πόσο έχω πεθυμήσει το νησί σου ,δεν το χόρτασα στις δυό μέρες τότε,και μου έχει μείνει απωθημένο.
Δείξε τίποτα ;-)
Να είσαι καλά ,σ'ευχαριστώ πολύ για τη βόλτα.
α Κενταύρου
Αστερισμούλι μου
εγώ έχω την ....τύχη (;)να τα βλέπω πάντα σαν παιδί που τα βλέπει για πρώτη φορά ,είπα μήπως κανένας άλλος το σκεφτεί ....να του θυμήσω να τα απολαύσει γιατί μπορεί να μην τα ξαναδεί ποτέ!!
και τα κάθε είδους ποτέ ξέρεις ...πονάνε πολύ.
Αυτό το ...κόλπο με τους ναυτικούς είναι πολύ καλό όντως ,αλλά....που να το βρείς ;-)
ηλιογράφος
Τώρα που το λές ...σα να'χεις δίκιο !
(μέχρι που μπορεί και μόνο γι αυτό να καταδεχτώ να αποκτήσω και τρίποδο,αμάν πια )
είδες τι ωραία που το ...μπάλωσα το κουνημένο ;;;; χαχα
μ'άρεσε τόσο πολύ που δεν το πέταγα με τίποτα.( Τούρκος έγινα όταν είδα πως βγήκε )
Το ...λατρεύω είναι πολύ...κι ασήκωτο
merci :-))))
H.Constantinos
:Ο :Ο :Ο !!!
ωχ !! εγώ το'κανα καλέ αυτό ;;;;
ούιιιιιιιιιιιιιι
πάει μ'έφυγεεεεεεες
Thalassenia
Θαλασσένια .....
σσσσσσσσσςς κι σύ
ούτε καν φιλί.μόνο αγκαλιά ..........
εκεί πάνω στο αμμόλοφο όμως.
Margo
Μαργκούλα μου
δεν το βλέπουν όλοι έτσι...δυστυχώς...
γι αυτό το ερωτηματικό πάει και στον τίτλο ;-)
Τώρα αν σου πώ οτι κι εγώ όταν τις έβαλα στον μπλόγκερ το είδα ;;;;
και μάλιστα χαμογέλασα τόσο πολύ όταν είδα οτι και στην 4η επιμένει να φαίνεται μέσα απ'τα κλαδιά !!!!!!
(Την άλλη μέρα είδες ; δεν ήταν πια ερωτηματικό. Κι εγώ μετά το συνειδητοποίησα )
Ακούω την φωνούλα σου λίγο μελαγχολική και σε σκέφτομαι πολύ να ξέρεις.
Σε γλυκοφιλώ !!
Φανή
Φανή καλώς όρισες !!!
Φεγγαρόπληκτη κι εσύ βλέπω :-))
Θα σε επισκεφτώ τάχιστα.
Χαίρομαι που σου άρεσε εδώ.
Υπατία η Αλεξανδρινή
Χαχαααα κι εγώ το ίδιο περίμενα !!!
Πόσα ευχαριστώ πια να πώ ;;;;
Άστρια
Αστριούλα μου
ούτε για ολόκληρη στιγμή !!!!!!!!
Χαίρομαι τόσο πολύ που δεν το ξέχασες ,γιατί ...αν πρόσεξες στις ετικέττες γράφει "ευχές" και ακριβώς η μία ήταν για σένα ειδικά που ήξερα πως την χρειαζόσουν !!
Αυτή η τελευταία ήταν..μεγάλος καημός....αυτό το κρινάκι μιλάει όντως με τα άστρα τώρα πια....
(είναι η ίδια με την 8η απ'το τέλος αλλά δεν φαινόταν όπως ήθελα ,κι έτσι την πείραξα για να λέει κάπως αυτό που έβλεπα ,όπως το είπες!!)
Δεν ξέρω πώς σου "ήρθε" και έβαλες τέτοιο τίτλο άτιμο Ξωτικούλι!
Τίποτα δεν είναι ποτέ ίδιο, ευτυχώς!
Δεν χόρταινα να βλέπω και να ξαναβλέπω τις φωτογραφίες σου...βλέπεις όσες φορές δοκίμασα να φωτογραφήσω κάτι νυχτιάτικα ήταν πλήρη αποτυχία (ναι... ναι ξέρω πως φταίει η μηχανή!)
Να ζούμε την κάθε μας στιγμή σαν να είναι η τελευταία, έλεγε και ξανάλεγε ένας παππούλης!
ΑΦιλάκια μαγεμένα! :)))))))
Άιναφετς
μού'ρχονται μαγισσούλα μου μου'ρχονται άμα βλέπω γύρω μου μιζέρια που δεν έχει μάτια για αυτά τα μικρά καθημερινά θαύματα και δεν ξέρει τι γυρεύει........
αυτό ακριβώς που είπε ο παππούλης ήταν το νόημα !!!
(ναι αυτή η μικροσκοπική ΝΙΚΟΝ δουλεύει καλά στα νυχτερινά ,καλύτερα απ'τη μεγάλη !!!! )
Αφιλούδι μαγικό !!!!!
Έβγαλε ένα παράπονο ο τίτλος, όμως εσύ η ίδια έφερες την απάντηση που του άρμοζε με τις φωτογραφίες.
Ίσως καθώς θα περνάνε οι μήνες να τις κοιτάς και να σε γεμίζει η νοσταλγία ξανά για αυτό τον τόπο. Είναι και κάποιες εικόνες που νομίζω δεν συνηθίζονται.
Μα αυτό το μισό αλμυρίκι κάπως μου φάνηκε, μα να το κάψουνε; Αλλά ας μη γκρινιάξω σε αυτή την ανάρτηση σου, επίσης να σημειώσω ότι έχω ακριβώς αυτό το συναίσθημα του ναυτικού :) που περιγράφει ο α Κενταύρου στο σχόλιο του.
Υγ πότε ανέβασες αυτή την ανάρτηση; Μόλις τώρα την είδα. Φιλιά πολλά!
Roadartist
Αρτιστούλι μου
μπορείς να την πάρεις και ως...μάλωμα σε όποιον αντί να απολαμβάνει με κάθε ίνα του τον...Παράδεισο κι επειδή δεν ξέρει τι του φταίει απλώς...πλήττει θανάσιμα ......
Αυτή η πληγή του αλμυρικιού δεν καταπίνεται με τίποτα .δείχνει ακριβώς το μέγεθος του ξεπεσμού και της διαστροφής του ανθρώπινου είδους.....
Η απόσταση κάνει πάντα καλό....στη λαχτάρα .
Σε πεθύμησα πολύ παρεπιπτόντως :-))
υγ.σ'έπιασα στον ύπνο χιχι νόμιζες θα πιάσω χριστούγεννα ε ;; χαχααααα
Roadartist
άιιι ξέχασα τα φιλουσάκιααααααααα .
(μέσα στις ευχές κι εσύ ε ,εκεί στο ξύλινο μονοπατάκι....)
Ναι μωρέ...Τι τα θες; Τα ίδια και τα ίδια... ;-)
kiki
:ppppp
Καλό μήναααααααααα
Ομαδική τάση για μελαγχολία διακρίνω !!!
Έχει και το φθινόπωρο τα καλά του ...
Όπως π.χ. τα κρινάκια της Παναγιάς
που ομορφαίνουν κι αρωματίζουν την
παραλία μπροστά απ' το σπίτι μου !!!
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ εύχομαι ...
ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΔΕΙΣ ΣΑΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ;
ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΩΣ ΑΝ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΜΕ ΠΟΥ Κ ΠΟΥ ΝΑ ΑΔΕΙΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ Κ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΤΟΤΕ ΙΣΩΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΕΤΡΑΔΑΚΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΦΟΡΑΣ,
ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ; ΣΕ ΦΙΛΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ
ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΔΕΙΣ ΣΑΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ;
ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΩΣ ΑΝ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΜΕ ΠΟΥ Κ ΠΟΥ ΝΑ ΑΔΕΙΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ Κ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΤΟΤΕ ΙΣΩΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΕΤΡΑΔΑΚΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΦΟΡΑΣ,
ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ; ΣΕ ΦΙΛΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ
συνειρμικά...
αυθεντική επιτυχία είναι να ξέρεις πως αν σήμερα ήταν η τελευταία σου ημέρα στη γη, θα μπορούσες να φύγεις χωρίς να μετανιώνεις για τίποτα...
φιλώ σε
Side21
Καλώς τον Σιδερή !!
Έχεις κρινάκια "δικά σου" ;;;;
Τυχερούληηηηη.
Μελαγχολία αλλά...για τους σωστούς λόγους παρακαλώ ;-)))
Καλώς να ορίσει και το φθινόπωρο βέβαια !!!
Κι εμείς εδώ να τιμήσουμε τις ομορφιές του πάντα !!!
Καλό μήνα !!!!!
logia
φιλενάδα ανεπανάληπτη !!!!
τα είπες τόσο καλά και έπιασες τόσο την καρδιά της ανάρτησης που το άφησα επίτηδες το σχόλιο εις διπλούν !!!!
Κάνε τα μαγικόλουτρά σου και...περιμένουμε το ...απόσταγμα μετά ;-)))
μαγικά φιλιά !!
ANAZHTHΣH
" να φύγεις χωρίς να μετανιώνεις για τίποτα..."
μμμμμ πολύ βαριά κουβέντα....
τουλάχιστον ήσυχος οτι έκανες το καλύτερο που μπορούσες ;;
Θα το σκέφτομαι για μέρες...
Πολύ σ'ευχαριστώ !!
Δημοσίευση σχολίου