Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2016

Βαρυτικά κύματα και η χαμένη χωροχρονική ελπίδα





Μετά από εκτενή (  ;-)  ) μελέτη του θέματος  , 
με την βοήθεια του ευγενικού και ακούραστα υπομονετικού   α-Κενταύρου  ,
κατάλαβα πως ακόμα κι αν χτυπήσει την γή 
ένα ....τσουνάμι βαρυτικών κυμάτων ,
το πολύ πολύ ...να πάμε λίγο παραπέρα .
Πάντως το να γυρίσουμε πίσω στο χρόνο και να βρισκόμασταν λέει πάλι στο 2000 ή 2004 
ή ό.τι άλλο ήλπιζε ο καθένας τέλος πάντων.....
 και να τα κάναμε όλα αλλιώς......
μάλλον για την ώρα  πρέπει να  το ξεχάσουμε !




Και η φωτογραφία  που κολλάει θα μου πείτε .

Για φανταστείτε να την δείχναμε σ' έναν .....πρωτόγονο εξωγήινο που δεν ξέρει τίποτα περί φακών και αντανακλάσεων   .
 Τι θα σκεφτόταν ;;


Ίσως  ότι η Ακρόπολη αποφάσισε  ένα ωραίο πρωί να μπεί στο αεροπλάνο και  όπου φύγει φύγει ;  χμμμ



45 σχόλια:

α Κενταύρου είπε...

Κάνοντας αυτές τις μέρες συζήτηση για τα βαρυτικά κύματα και ξεστρατίζοντας στην έννοια του χρόνου αν είναι υποκειμενικός,αντικειμενικός ,σχετικός ,απόλυτος.Μπορεί να μας έρθει στο νου το φιλοσοφικό ερώτημα αν ο χρόνος απασχολεί και μια γάτα !!!!Μπορούμε να δεχθούμε ότι μόνο ο άνθρωπος εφοδιάστηκε με την ικανότητα να κατανοεί το κόσμο?

ξωτικό είπε...


α Κενταύρου

Λές ν'αρχίσουν κι οι γάτες να ονειρεύονται ταξίδι στο χρόνο ; :-)

Ή μόνο ο άνθρωπος καταδικάστηκε να βασανίζεται με σκέψεις και να μην ζεί τον παρόντα χρόνο ευτυχής και χαλαρός σαν γάτα (ή σαν παιδί που παίζει....)

Κι ένα ωραίο που διάβασα (δεν θυμάμαι που) :

"Ο χρόνος φαίνεται να καταγράφεται στην ανθρώπινη συνείδηση σε μονάδες μνήμης"

dodo είπε...

«... η Ακρόπολη αγκυροβολημένη· έτοιμη να σαλπάρει».
Γιώργος Σεφέρης, "Έξι νύχτες στην Ακρόπολη"

Mariela είπε...

Ας κυνηγήσουμε το ΤΩΡΑ!!!
Αυτό έχω μόνο να πω!!!!

ξωτικό είπε...


dodo

Δεν το έχω διαβάσει ομολογώ . Αλλιώς θα το είχα βάλει σίγουρα τίτλο στην φωτογραφία !!

Βρήκα δυό αποσπάσματα πάντα επίκαιρα :



"Στο Σύνταγμα, πλήθος συναγμένο μπροστά στο κέντρο συνεργαζομένων πολιτικών κομμάτων. Στρατιώτες εφ’ όπλου, πυροσβέστες έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν τις αντλίες, ρητορείες και βλακείες που σε πιάνουν από το λαιμό."




"- Θα ‘πρεπε οι πολιτικοί μας να κρατούσαν μιαν ολυμπιάδα σιωπής ύστερ’ από το χαλασμό του Έθνους, του είπα.
- Το Έθνος, άγνωστος στρατιώτης, μ’ αποκρίθηκε, έτσι είναι όταν σκεφτεί κανείς τι έλεγε εκείνος εκεί από το μπαλκόνι."


ξωτικό είπε...

Mariela

Μήπως να το αγκαλιάσουμε καλύτερα ; ;-)
Ό,τι κυνηγάμε τρέχει να φύγει .

Και πίσω δεν γυρνάει !!!

Ανώνυμος είπε...

Δοκιμή... και επανέρχομαι!

Άιναφετς είπε...

Τα βαρυτικά (σου)κύματα, τώρα και μια ώρα μου άλλαξαν τα φώτα, γιατί είχα "φτιάξει" ένα ωραίο σχολιάκι που όταν ήρθε η ώρα της δημοσίευσης ο blogger (σου) μου ζητούσε κωδικούς... δλδ τρέχα γύρευε για την αφεντιά μου και αναγκάστηκα να φωνάξω τον άνδρα που μου έσπασε τα νεύρα και δεν κατάφερε τίποτα... αλλά επειδή ο επιμένων πάντα νικά, βρήκα άκρη μόνη!!!
Το μόνο που έσωσα είναι το παρακάτω!

"Όταν εξετάζω τον εαυτό μου και τον τρόπο σκέψης μου, έρχομαι στο συμπέρασμα ότι το χάρισμα της φαντασίας σημαίνει περισσότερα για εμένα από οποιοδήποτε ταλέντο για αφηρημένη, θετική σκέψη.
Το να ονειρεύεσαι για όλα τα σπουδαία πράγματα που μπορείς να καταφέρεις, είναι το κλειδί για μια ζωή γεμάτη με θετικότητα. Άφησε την φαντασία σου να καλπάσει ελεύθερη και δημιούργησε ένα κόσμο στον οποίο θα ήθελες να είσαι μέσα.

ΑΦιλιά ανάλαφρα!

Άστρια είπε...

Κατ' αρχήν συγχαρητήρια για τη φωτογραφία!!!

και :)) Καλά απίθανοι συνδυασμοί!!! βαρυτικά κύματα, αντανακλάσεις και πρωτόγονος εξωγήινος..!!:))

Και συμπληρωματικά, ήρθε η γάτα του α Κενταύρου με τα πιθανά φιλοσοφικά ερωτήματα, αλλά και τα καταπληκτικά λόγια του Σεφέρη από τη dodo κι εσένα, καθώς και τα αλλαγμένα τεχνολογικά φώτα της μαγισσούλας...!!

Εντελώς σουρεαλιστικό περιβάλλον!!
Και άκρως γοητευτικό!:)

Όμως αλήθεια, ως μη πρωτόγονος εξωγήινος, (ούτε και ως ρομπότ που ρωτάει καμιά φορά το blog), αλλά ως γήινος απλός παρατηρητής, πώς βγήκε η Ακρόπολη στο τζάμι; πράγματι αποφάσισε να φύγει με το αεροπλάνο;;;

Σε φιλώ με επηρεασμένα από βραδυνή βαρύτητα βλέφαρα λόγω ώρας)
καλό βράδυ μοναδικό ξωτικούλι:)

Roadartist είπε...

Αααα τι έμπνευση. Πάντα θεωρούσα ότι οι εξωγήινοι είναι πιο προηγμένοι από εμάς και εμείς πρωτόγονοι μπροστά τους. Επίσης θεωρώ βέβαιο ότι δεν είμαστε μόνοι σε αυτό το απέραντο σύμπαν, παρά μόνο μια μικρή αστερόσκονη του.

Επίσης ανυπομονώ να μάθω περισσότερα για τη φωτογραφία, όπως η άστρια παραπάνω!!!!!!!!!!!!!

:)

Άιναφετς είπε...

Ω! μα τί παράλειψη...και λόγω βαρυτικής σύγχυσης, το κείμενο, είναι του Αϊνστάιν!!! :)

ξωτικό είπε...

Άιναφετς

Eμένα αυτά τα μαρτύρια μου τα έχει κάνει πολλές φορές η δικιά σου wordpress γι αυτό σε κατανοώ απολύτως .
Βοήθεια τεχνολογική δεν ελπίζω απο κανέναν εδώ μέσα ,εγώ είμαι η πιο σχετική (καλά γελάνε και οι κότες μετά απ'αυτό :-)))

Η φαντασία είναι απ'τα ελάχιστα που έχω ζηλέψει πραγματικά !!!!!
Θαυμάζω εκστατικά τα γεννήματά της και όπως (λένε) οτι είπε και ο Αινστάιν την θεωρώ σημαντικότερη κι απ'την ευφυΐα (οχι όμως κι απ'την συναισθηματική ;-).
Αν πράγματι διαχωρίζονται γιατί έχω μια αμφιβολία .


Εμείς πάντως εδώ μέσα ένα κόσμο που μας αρέσει, κάπως τον έχουμε δημιουργήσει νομίζω ε ;;

υγ. Χθές βράδυ είχα τραπέζι και μετά βίας κρατιόμουν να μην έρχομαι να ρίχνω κλεφτές ματιές :-))


φιλιά ανάλαφρα μέν βαρύνουσας αξίας δέ ;-))

ξωτικό είπε...

Άστρια
Ευχαριστώωω !!! Αλλά.... δεν πέτυχε, έτυχε :-)

Εγώ έτρεξα στο τζάμι για την ανατολή ,γοητεύτηκα και στόχευσα τα κυκλικά φώτα και τα άλλα γεωμετρικά παιχνίδια . Πήρα το αεροπλάνο , έφυγα κι όταν επέστρεψα και είδα την φωτό στην μεγάλη οθόνη τρελλάθηκα !
Πίσω στον τοίχο υπήρχε προφανώς μεγάλη οθόνη ή γιγαντοαφίσσα που έδειχνε την Ακρόπολη και δεν την είχα προσέξει καθόλου .

Έκτοτε έψαχνα φυσικά την κατάλληλη αφορμή να σας την δείξω .

Όταν ο α Κενταύρου σ'ένα απ'τα μέιλ που τον βασάνιζα με ερωτήσεις περί σχετικότητας του χρόνου είπε την φράση :
"Γενικά ότι βλέπουμε ,ακούμε, αισθανόμαστε δεν είναι η πλήρης πραγματικότητα του κόσμου είναι ένα μικρό μέρος της."
άστραψε η φλασιά και ιδού η σύνδεση του θέματος .

Άβυσσος το μυαλό του ξωτικού σα να λέμε ;-))


Σου χρωστάω επίσης το πολύ μεγάλο χαμόγελο με το οποίο κοιμήθηκα χθές μετά το σχόλιό σου :-))

φιλούδιαααα ολόγλυκα !!

ξωτικό είπε...

Roadartist

Είδες ;;; έχεις εγκλωβιστεί σε στερεότυπα μικρό μου :Ρ
Γιατί στην ευχή όλοι οι εξωγήινοι πρέπει να είναι πιο προηγμένοι απο εμάς ;;;

Άει στο καλό ,κι εγώ επαναστάτησα :-)))


η ανάλυση για την φωτό ελπίζω να σε κάλυψε .

φιλουσάκιαααααα

magda είπε...

Χαχαααα, ωραίο!!!!
Πράγματι αυτές τις μέρες, έπεσε μεγάλη ανάλυση για τα βαρυτικά κύματα.
Ένα έχω να πω, το χιούμορ σου, ανυπέρβλητο!!!!
Φιλάκια πολλά

ξωτικό είπε...

magda

:-))
Μαγδούλα μου εσύ μου δίνεις τόση ευχαρίστηση με τα ταξίδια σου
και χαίρομαι τόσο αν ανταπέδωσα κάτι που σε έκανα να χαμογελάσεις λιγάκι .
Μας είναι πολύτιμο λίγο γέλιο και το χιούμορ μας ξαλαφρώνει απ'όλο το βάρος της ψυχής....

Συγγνώμη για την καθυστέρηση αλλά τα έχω παίξει απο κούραση και τρεχάματα.

Καλό μήνα και μια γλυκιά άνοιξη να μας γιατρέψει λίγο την καρδιά !!

Πολλά γλυκά φιλιά !!

Poet είπε...

Υπάρχει κι ένας άλλος τρόπος να γυρίσει κανείς στο παρελθόν και, μάλιστα, στα παιδιά του χρόνια. Ποιητικός, ομολογώ. Και εξόχως κατάλληλος για ξωτικά και άλλα μαγικά πλάσματα. Θα καταλάβεις τι ακριβώς εννοώ σε μερικές μέρες. Για την ώρα λαμβάνεις φιλί και χάδι εξ αποστάσεως.

ξωτικό είπε...

Poet

Ε τώρα ξέρεις πως μ'έκανες ε ;
Σαν πιτσιρίκι που περιμένει τον Άη Βασίλη .
Αυτό κι αν είναι ταξίδι στο χρόνο ;-)

Άμα έχεις μέσον στους ποιητές δεν σε σταματάει κανένας νόμος της φυσικής :-))

Φιλί και χάδι σαν ολάνθιστη αμυγδαλιά !!

Poet είπε...

Έλαβα χτες από τα παιδικά μου χρόνια, εκεί όπου περιπλανιέται η μνήμη και κυριαρχούν τα ξωτικά, ένα σακουλάκι τζιτζιλόνια (μπίλιες ή γκαζιές για τους αμετανόητα ενήλικες). Ξάπλωσα το μεσημέρι μαζί τους και τα χάιδευα με συγκίνηση μεγάλη. Και, καθώς δεν λειτουργεί το e-mail μου, σκέφτηκα εδώ να ανοίξω μια αγκαλιά, να δώσω ένα φιλί (σαν χίλια ευχαριστώ) στο φεγγαρόλουστο ξωτικό της μουσικής που ξέρει να ανταποδίδει με τρόπο μαγικό. Ζήτω η άνοιξη της αγάπης !!!

ξωτικό είπε...

Poet

:-))

Μακάρι να κατάφεραν να μεταφέρουν λίγα έστω απ'όσα ήθελα ,όσα γέννησε το βιβλίο με τα ατόφια κομμάτια της ψυχής σου !!

Σ'ευχαριστώ που τα έβγαλες στο φώς μετά απο τόσα χρόνια .
Ζήτω στη μαγεία και τα μικρά θαύματα της αγάπης !!





Margo είπε...

Όταν μιλάω για συμπτώσεις.. ξωτικούλι κοίτα να δεις συγκυρία.
Μπαίνω στο παρακάτω άρθρο http://antikleidi.com/2016/02/12/varitika_kimata/ και αμέσως μετά σε ένα blog που είδα τυχαία, όπου βλέπω στην λίστα του το ξωτικό. Πεθύμησα και πέρασα να νιώσω λίγο το παρεάκι μου και τι να δω. Ανάρτηση για τα βαρυτικά κύματα την οποία όλως περιέργως έχω χάσει. Πώς να το εκλάβω τώρα αυτό;

Αυτό και ένα φιλί μαζί με μπόλικες ευχές για τις μέρες του Πάσχα.

:-)

ξωτικό είπε...

Margo

Μαργκούλα μου
είναι που σε σκεφτόμουν την Παρασκευή πολύ μάλλον .
Σε φανταζόμουν πιεσμένη λόγω εποχής κι έστελνα όσα "ελαφρυντικά " κύματα μπορούσα μέσα απ'τα τελευταία φύλλα των κυκλάμινων:-))

Τι καλά που υπάρχει κι αυτή η παράλληλη ζωή μέσα στην καρδιά .
Την ταίζω κάθε πρωί ουρανό και μπουμπούκια .

Σου στέλνω τις πιο αρωματικές ευχές και χίλια φιλιά μελισσούλες να σε βοηθάνε να μαζεύεις νέκταρ αγάπης ;-)

Άστρια είπε...

Ξωτικούλι ήρθα να σου αφήσω ευχές και έμεινα στα λόγια που έγραψες στην margo: "Τι καλά που υπάρχει κι αυτή η παράλληλη ζωή μέσα στην καρδιά. Την ταϊζω κάθε πρωί ουρανό και μπουμπούκια." Τόσο ποιητικό τόσο όμορφο!!!

Καλή Ανάσταση ξεχωριστή ψυχή, με χαρά γιορτής και αγάπη στην οικογένειά σου!

ξωτικό είπε...

Άστρια

Aστριούλα μου
τι όμορφο συναίσθημα όταν καταλαβαινόμαστε τόσο και αγγιζόμαστε "έτσι" με λίγες λέξεις .
Γι αυτό δεν είναι τόσο πολύτιμη αυτή η άλλη ζωή ;

Φιλί μεγάλο σαν...αγκαλιά ;-)

tolisnik είπε...

Χωρίς νησιωτοπούλα, χωρίς κορίτσι των άστρων και, φευ, χωρίς ξωτικό !! Και πώς θα εμπνευστούμε εμείς οι άστεγοι ποιητές του κόσμου;

ξωτικό είπε...

tolisnik
Έχεις κι εσύ τα δίκια σου αγαπημένε μας .Κι οχι μόνο αυτό αλλά σου χρωστάω και μέρες τώρα αυτό το δημοσίευμα ,που εξ'αιτίας του βιβλίου σου το είδα με ξεχωριστή συγκίνηση,κι έψαχνα "να σε βρώ" μεσ'τις παλιές φωτογραφίες.


http://www.iefimerida.gr/news/270240/retro-thessaloniki-palies-fotografies-deihnoyn-mia-alli-poli-dekaeties-prin-eikones

Πόσο με επηρέασε αυτό το βιβλίο σου δεν φαντάζεσαι .
Το πιο ατόφιο κομμάτι του εαυτού σου έστειλε κι εμένα πολύ πίσω στα δικά μου.... Σαν ψυχανάλυση λειτούργησε.



(Μάλλον εξαντλούμε τις δυνάμεις μας στο να μην προσθέσουμε τουλάχιστον την μελαγχολία μας στους υπόλοιπους ....)

Μπορεί να δυσκολεύομαι στην έμπνευση πάντως σου στέλνω πολλά φιλιά αγάπης και μεγάλης τρυφερότητας.

tolisnik είπε...

Διάβασα καθυστερημένα το σχόλιο σου, είδα τις παλιές φωτογραφίες και αισθάνομαι πως ό,τι κι αν πω εγώ τώρα θα είναι περιττό. Ίσως μόνο η αγάπη να μην ξεθωριάζει ποτέ. Αυτή σου στέλνω κι εγώ και, τι άλλο, ένα ποίημα.

ερήμωσε απόψε η παραλία
χωρίς ν’ ανθίζει ούτε ένα φως
στο μαύρο χώμα τ’ ουρανού.
κι έμειναν μόνα τους τα εφηβικά μας χρόνια
να περιμένουν το πλοίο για την απέναντι ακτή.
Λευκή το λένε πάντα ή Ευδοκία
αστράφτει τώρα μέσα στην ομίχλη
λες κι είναι χάραμα
λες κι είναι εξαίσιος ήχος μυστικός.
και να που ακούγονται φωνές
τραγούδια στο κατάστρωμά του
και να που κόκκινα φορέματα ανεμίζουν
για μια στιγμή η νύχτα πλημμυρίζει φως.

ερήμωσε απόψε η παραλία
και μέσα στο ψιλόβροχο
έμεινε μόνη της η επίκληση στους φανοστάτες
στα ξεχασμένα πρόσωπα
η μάταιη, η αιώνια προσδοκία

ξωτικό είπε...

tolisnik

Mετά απ'αυτό μόνο πολύ τρυφερή σιωπή ταιριάζει .

Άστρια είπε...

Πολύ βαρητικά τελικά αυτά τα κύματα...

Για παρηγοριά μας όμως, η Ακρόπολη ακόμα δεν έφυγε:)

Καλό μήνα ξωτικούλι και φιλάκια πολλά!!:)

ξωτικό είπε...

Άστρια
:-))

Και η Ακρόπολη δεν έφυγε (ακόμα) και ένα νινί ήρθε και όπως καταλαβαίνεις μας πήραν τα μωρουδιακά κύματα και μας ...τρέχουν ;-))

Καλά που μου θύμησες την πρωτομηνιά . Που μυαλό :-)))

Καλό μήνα Αστριάκι μου , να είναι ...ξεχασιάρικος πολύ εύχομαι ,να μας κάνει να ξεχνιόμαστε συχνά απ'τα στενάχωρα .

Φιλούδια μελωμένα !!!

Άστρια είπε...

Πω πωωω και τί ωραία κύματα!!!

Να σας ζήσει!!!!!
Να είναι καλότυχο και ευτυχισμένο!!!

ξωτικό είπε...

Άστρια

:-))

Ευχαριστώ Αστεράκι μου ,πολύτιμες οι ευχές σου !!

nikiplos είπε...

Αγαπητότατο Ξωτικό καλησπέρα...

Αν γυρνούσα στο παρελθόν, έστω και μέσα από ένα καμπυλωμένο χωρόχρονο, θα αισθανόμουν θλίψη... Κυρίως γιατί με τίποτε δεν θα μποσούσα να πείσω τους γύρω μου για τον ξέφρενο δρόμο της καταστροφής που είχαμε πάρει... Ο Pomper, έγραψε κάποτε ένα ωραίο στάτο που το ονόμασε 1000+1 ημέρες. Σύμφωνα με αυτό ένας ιδιοκτήτης ταΐζει μια γαλοπούλα για 1000 ημέρες. Την 1000+1 ημέρα είναι το Thanksgiving. Αν ρωτήσεις τη γαλοπούλα τις πρώτες 100 ημέρες θα σου πει ότι περνάει καλά και δεν έχει καμία αίσθηση ότι κάτι κακό θα συμβεί. Αν την ρωτήσεις την 900στή ημέρα θα σου πεί ότι όλα όσα κάνει είναι εκείνα που την έφεραν σε αυτήν την κατάσταση μακράς ευημερίας, ασφάλειας και άνετης διαβίωσης. Αν την ρωτήσεις τη γνώμη της για την εξάρτησή της από τον συγκεκριμένο ιδιοκτήτη, θα σου απαντήσει ότι είναι πολύ τυχερή που προσέδεσε τα συμφέροντά της με αυτόν τον τέλειο άνθρωπο που την ταΐζει, την φροντίζει και την περιποιείται καθημερινά... Την 1000+2 ημέρα δεν μπορείς να την ρωτήσεις γιατί μεσολάβησε το Thanksgiving την 1000+1 ημέρα...


έχω αρχίσει να πιστεύω πως είματε ήδη στο Thanksgiving του landlord μας... :)
φιλιά,

nikiplos είπε...

Καθυστερημένα, να σας ζήσει το νέο μέλος και να είναι υγιές, καλότυχο και να το χαίρεστε!

φιλιά ζεστά πολύ ζεστά... στο νινί, στην πλατούλα του!

ξωτικό είπε...

nikiplos
Αγαπητότατε Νίκιπλε
Πολύ ωραίο συναίσθημα που σε βρήκα να με περιμένεις .
Και ...ευστοχότατη η παραβολή !
Είχα την τύχη (;) ατυχία (;) απο πολύ νωρίς να φωνάζω πως πάμε για φούντο ,σε καιρούς παντελώς ανυποψίαστους και να είμαι βέβαια η τρελλή του χωριού . Γι αυτό όμως δεν συγχωρώ κανέναν απ'τους πολιτικούς γιατί αφού έβλεπα εγώ είναι αδύνατον να μην ήξεραν αυτοί . Το μεγάλο δυστύχημα , φοβάμαι ,όμως είναι οτι και πίσω να γυρνούσαμε με μαγικό ραβδί ή με βαρυτικά κύματα ,πάλι τα ίδια θα κάναμε....και αφού όπως βλέπω θέλουμε οπωσδήποτε να παραμείνουμε γαλοπούλες άντε απλώς να δοκιμάζαμε άλλον ιδιοκτήτη ;-)


Ευγνωμονώ την έλευση του αγγελουδιού που με απέσπασε απ'την κατήφεια των καιρών .Σ'ευχαριστώ πολύ για τις τρυφερές ευχές σου !! Να έχεις ένα όμορφο καλοκαίρι !!

magda είπε...

Αγαπημένο μου Ξωτικάκι
Χάρηκα που σε...διάβασα, μετά από τόσο καιρό! Θέλω κι εύχομαι να είσαι ΚΑΛΑ από κάθε άποψη και θα τα ξαναπούμε!
Πολλά φιλιά, με αγάπη

ξωτικό είπε...

magda

Μαγδα μου γλυκιά
Σ'ευχαριστώ για τις ευχές και πάνω απ'όλα για τις υπέροχες αναρτήσεις σου που άκοπα συνεχίζεις και τόσο όμορφα με ταξιδεύουν.
Είμαι καλά απλώς πνιγμένη (και χωρίς έμπνευση ).
Ανταποδίδω με χαρά τα φιλιά αγάπης !

Πουπερμίνα είπε...

Καλο Πασχα κρυμμενο π.....ξωτικό!

ξωτικό είπε...

Χαχααα Στάσου να σου βγάλω τις αράχνες απ'τα ωραία σου μαλλιά :-))

Σ'ευχαριστώ πολύ που τρύπωσες εδώ μέσα και φώτισες με την ευχή σου .

Καλό Πάσχα και σ'εσένα Πουπερμίνα μου ,γεμάτο άνοιξη και αγάπη !!!

Roadartist είπε...

Χρόνο κλείσατε. Άντε ντεεεεεεε!

ξωτικό είπε...

Ωχ .Καημένο σχολιάκι έμεινε φυλακισμένο τόσον καιρό .
Ε τι να κάνουμε Αρτιστούλι μου ,δεν έχουμε όλοι την δική σου έμπνευση και αντοχή ;-)
Έτσι είναι ,άλλοι είναι ήλιοι κι άλλοι...διάττοντες αστέρες :-))

Σεβάχ ο Θαλασσινός είπε...

Αχ, με την ανάρτησή σου αυτή, Ξωτικό, μου θύμισες το έξι νύχτες στην Ακρόπολη του Σεφέρη!!!

υγ: Καλή Σαρακοστή!

ξωτικό είπε...

Σεβάχ ο Θαλασσινός

Μα πόσο τιμητικό και συγκινητικό το σχόλιό σου !
Πρέπει να το έχω διαβάσει τόοοσο παλιά που δεν θυμάμαι τίποτα δυστυχώς .
Θα με στείλεις να ψάχνω :-)

Σ'ευχαριστώ πολύ ! Καλή Σαρακοστή !

Άστρια είπε...

:) Με αγάπη!

ξωτικό είπε...

Αστριούλα μου 💖💖💖