Π.....Ξωτικό: Ο ρυθμός του κόσμου

Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2016

Ο ρυθμός του κόσμου

και λίγη....μελωδία

29 σχόλια:

Mariela είπε...: Περιπλανήθηκα ευχάριστα ανάμεσα στα κλαδιά της αμυγδαλιάς σου αλλά κόλλησα απίστευτα στο καθάριο και δίχρωμο βλέμμα της γάτας....
Φιλουκάκια; 8 Φεβρουαρίου 2016 στις 1:14 π.μ.
Margo είπε...: Αναπάντεχη ομορφιά λίγο πριν το κλικ της καληνύχτας. Άνοιξε το μάτι σπαρτάρισε η καρδιά. Μόνο λίγη μουσική; Πολλή και καλή!!!!!
Μου αρέσει το κρεσέντο σου. Λίγο λίγο να μην μας έρθει και ξαφνικό :-) :-) :-)
Ξωτικούλι, αυτό άξιζε πολλά να ξέρεις ;-)

Πάω τώρα αλλά θα ξανάρθω... δεν χόρτασα :-)

Φιλιά πολλά και ένα βελούδινο γατίσιο χάδι στο χέρι που έκανε τα κλικ ;-); 8 Φεβρουαρίου 2016 στις 1:14 π.μ.
ξωτικό είπε...: Mariela

Ήμουν σίγουρη οτι σε....μερικούς έτσι θα συνέβαινε .
Έτσι κάπως ήταν κι απο μέρους μου η όλη ανάρτηση σαν ...ένα κλείσιμο ματιού στην παρέα ;-)

φιλούδια ανθισμένα και τρυφερά !!; 8 Φεβρουαρίου 2016 στις 1:39 π.μ.
ξωτικό είπε...: Margo
"Άνοιξε το μάτι σπαρτάρισε η καρδιά."

Αυτό ήταν για μένα η χθεσινή αστραπιαία βόλτα μετά τη χιονόπτωση και πως να μην μοιραστώ την πρώτη τρελλή ,ανθισμένη , μόνη και χιονισμένη μαζί σας ;;;
Ξύπνησα κι εγώ απ'τη νάρκη φαίνεται μαζί της :-) :-)

Και πως θα σας άφηνα με σκέτο ρυθμό ; χωρίς μελωδία ; γίνεται ;
ξέρεις εσύ :-) :-)

και τώρα μπορώ να κοιμηθώ κι εγώ ήσυχη (με τέτοιο χάδι ειδικά) !!
φιλουσάκια απαλάααα ;-); 8 Φεβρουαρίου 2016 στις 1:55 π.μ.
Ανώνυμος είπε...: Η λευκή μελωδία!; 8 Φεβρουαρίου 2016 στις 8:30 π.μ.
ξωτικό είπε...: Ξέρεις πως μόνο πολύ ιδιαίτερες ψυχές και τα παιδιά βλέπουν τα χρώματα της μουσικής ;-)

Σ'ευχαριστώ.; 8 Φεβρουαρίου 2016 στις 10:57 π.μ.
dodo είπε...: Το πρώτο σου τούτης της χρονιάς: άσπρο, πολύ άσπρο, με γαλάζιο και πράσινο- σαν να προμηνύει κάτι καλό :-); 8 Φεβρουαρίου 2016 στις 11:20 π.μ.
Άιναφετς είπε...: Τι το ήθελες το χιόνι... πάλι προχθές (Σάββατο 6/2)είχαμε χιόνι και δεν (μας) τελείωσε το "θέμα" γιατί έρχεται και άλλο!
Ευτυχώς οι αμυγδαλιές με τόση ομορφιά, ζεσταίνουν τη καρδιά, όσο για τη γάτα, δεν πάει να είναι λευκή και να έχει μάτια υπέροχα, πάλι χιόνι θυμίζει!

ΑΦιλάκιααααααααααααααααα χαρούμενα που σε διαβάζω! :)

ΥΓ: Μουσική δεν άκουσα, φταίνε τ' αυτιά μου ή δεν ξέρω να πατώ ιντερνετικά κάποιο κουμπί; :-P; 8 Φεβρουαρίου 2016 στις 1:01 μ.μ.
ξωτικό είπε...: dodo
Aααα δεν το είχα συνειδητοποιήσει !!!
Ακόμα καλύτερα λοιπόν αφού ήρθε αυθόρμητα ,το εκλαμβάνω ασυζητητί ως καλό οιωνό για λίγη αποκατάσταση στο ρυθμό του κόσμου .

Λευκά περιστέρια πάνω από γαλαζοπράσινες θάλασσες μ'έκανες να σκεφτώ.....; 8 Φεβρουαρίου 2016 στις 9:02 μ.μ.
ξωτικό είπε...: Άιναφετς

χαχααααααααα

έτσι ακριβώς σε φανταζόμουν να ...."γκρινιάζεις" με το χιόνι :-)))
Έτσι είναι εγώ πάω και το βρίσκω με λαχτάρα και το απολαμβάνω για λίγο ή όσο θέλω ,ενώ εσένα σου επιβάλλεται όσο και όποτε θέλει ;-)

Ε τι καλέ παράταιρο γατί θα έβαζα ; τι με περάσατε ;βρήκα ασορτί :-))

υγ. ησύχασε δεν φταίει τίποτα . Αφού έδωσα ρυθμό και μελωδία κάποιοι (που δεν γκρινιάζουν ) ακούνε μουσική :-) :Ρ :Ρ :Ρ

Μαγισσούλα μου πολύυυ μ'αρέσει να σε πειράζω .
φιλούδια ζεστούλικα πολλάααααα να ζεσταθείς ως το κόκκαλο ;-)); 8 Φεβρουαρίου 2016 στις 9:16 μ.μ.
ξωτικό είπε...: Άιναφετς

Ακριβώς του Σαββάτου 6/2 ήταν το χιόνι !!
Ολόφρεσκο σας το έφερα ;-); 8 Φεβρουαρίου 2016 στις 9:17 μ.μ.
Roadartist είπε...: A, πότε πήγες Υμηττό; Και με χιόνια και ανθισμένη αμυγδαλιά. Μάλιστα! Φιλάκια :)

Υγ κανόνισε καφέ AsAp. :); 9 Φεβρουαρίου 2016 στις 6:33 μ.μ.
ξωτικό είπε...: Roadartist
Πως λέμε : χάριν του βασιλικού ποτίζεται κι η γλάστρα ;
ε η γλάστρα είμαι εγώ ο βασιλικός η γιαγιά ;-)
Μη φανταστείς μεγαλεία ,ένα πάτ κιούτ ανεβήκαμε κατεβήκαμε ,αλλά όχι που θ'άφηνα το χιονάκι να μου γλυτώσει !!!
Το πότε το είπα πιο πάνω κάνε σκονάκι :Ρ

ΥΓ. έρχεταιιιιι σουνότατα :-); 9 Φεβρουαρίου 2016 στις 7:07 μ.μ.
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΟΣ είπε...: Ε! Να μη πάρω και γω λίγη λευκή μελωδία!
Ξωτικό μου, πάντα η ανθισμένη αμυγδαλιά μου ανοίγει την καρδιά, απαλύνει κάθε μαύρο και χρωματίζει το γκρίζο.
Ευχαριστώ σε γι' αυτό, αφού εδώ ακόμη αργεί να φανεί η ομορφιά της...
Φιλιά!; 9 Φεβρουαρίου 2016 στις 7:28 μ.μ.
ξωτικό είπε...: ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΟΣ
Ευάγγελε χαίρομαι πολύ που έχουμε την ίδια "αδυναμία"
Την ψάχνω σαν τρελλή κι εγώ κάθε χειμώνα και μόλις την δώ αγαλλιάζω και σαν να αποκαθίσταται ο διαταραγμένος ρυθμός του κόσμου ....
Και βέβαια σπεύδω τρέχοντας να την μοιραστώ μαζί σας για να πολλαπλασιαστεί η χαρά ;-)

Να'χεις μια γλυκιά βραδυά σαν το χαμόγελό σου !!; 9 Φεβρουαρίου 2016 στις 8:06 μ.μ.
Άστρια είπε...: Ο ρυθμός του κόσμου (ευτυχώς) καλά κρατεί και πάντα συνεπής στον χρόνο.

Οι φωτογραφίες σου μελωδία χαράς!
Κρεσέντο στα χαμόγελα της ανθισμένης αμυγδαλιάς όσο προχωρούν οι φωτογραφίες προς τα κάτω, giocoso τα διαφορετικά μάτια της γάτας και στο τέλος μία cadenza ! (το πουλί είναι καρακάξα; )

Μοναδικό ξωτικό ευχαριστούμε για την την υπενθύμιση της ομορφιάς στο ρυθμό του κόσμου!
:)

υγ. ο ρυθμός του κόσμου θύμισε Βιζυηνό;; 9 Φεβρουαρίου 2016 στις 10:32 μ.μ.
ξωτικό είπε...: Άστρια

Αστριούλα μου
φυσικά και θύμισε απολύτως Βιζυηνό ;-)
(Με τρελαίνει πάντα η ενσυναίσθησή σου)

Αυτόν τον συγκλονιστικό στίχο που έρχεται δυστυχώς πάντα κάποια στιγμή που τον κατανοούμε πλήρως.

Και τότε αποκτά άλλο νόημα και ο ... εκτός μας ρυθμός του κόσμου .
Και έχουμε πια περισσότερη ανάγκη να κρατηθούμε απ'την σταθερότητά του .

Μάλιστα μια πανέμορφη καρακάξα ;-)
Το ήξερες πως ο σωστός τίτλος του γνωστού έργου πρέπει είναι "κλέφτρα καρακάξα" και οχι κίσσα ;;; :-) :-)
Κάτι μάθαμε και σήμερα .

υγ. Σου χρωστάω κάποιες σκέψεις που μου γέννησε το αφυπνιστικό σου δώρο αλλά ας όψονται τα τρεχάματα ;-)

Πολύ σ'ευχαριστώ για όλα !!; 10 Φεβρουαρίου 2016 στις 1:22 μ.μ.
morphoplasies είπε...: Πανέμορφες εικόνες! Απόλαυση!; 12 Φεβρουαρίου 2016 στις 2:13 π.μ.
ξωτικό είπε...: Maria Kalaitzi

Μαρία καλώς όρισες .
Χαίρομαι που σου άρεσαν και σ'ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο.

(Έχεις μπλόγκ ; γιατί αυτό το google + δεν το χρησιμοποιώ καθόλου ,αναγκαστικά έκανα λογαριασμό κάποια στιγμή γιατί μια ρύθμιση μου χαλούσε τις φωτογραφίες και μόνο έτσι μπορούσε να διορθωθεί.); 14 Φεβρουαρίου 2016 στις 11:26 π.μ.
nikiplos είπε...: Αγαπητότατο Ξωτικό καλησπέρα...

Κατάλαβα πως ήταν ο Υμηττός ... δεν κατάλαβα σε ποιό σημείο είναι...
ας είναι... πολύ ωραίες εικόνες "αποτοξίνωσης"... Φυγής από τα ταπεινά καθημερινά... ένα είδος αποστασιοποίησης ας πούμε...
η μελωδία σε μπλε και κίτρινες συγχορδίες με βλέμμα σιγουριάς...
Οι ήχοι που άκουγες μόνο έλειπαν... :)

πολλά φιλιά!; 15 Φεβρουαρίου 2016 στις 6:36 μ.μ.
ξωτικό είπε...: Φίλτατε Νίκιπλε
Κόντεψες να με πνίξεις απ'τα γέλια , με το "μπλέ και κίτρινες συγχορδίες"
έψαχνα η δόλια να βρώ ποίο το βαθύτερο νόημα και που είδες κίτρινο....
ώσπου συνειδητοποίησα οτι είσαι.... αγοράκι και συνήθως έχετε θέμα με τα χρώματα ;-) :-))))
Εντάξει μπορεί να φταίει και η οθόνη σου να μην σε κακολογώ αδίκως λόγω στερεότυπου ;-)
Το γατί πάντως έχει ένα μάτι πράσινο ένα γαλάζιο !

Το σημείο είναι πολύυυυ ψηλά κοντά στις κεραίες ,για να μη σε τρώει η απορία , αρκετά βάσανα έχουμε ;-)

Ο κυριότερος ήχος ήταν το χιόνι που έλειωνε ραγδαία με τέτοιο ήλιο κι έσκαγε πάνω στο αυτοκίνητο όταν περνούσαμε κοντά απο δέντρα και ο κριτσανιστός ήχος απ'τις ρόδες που το έλιωναν.Καλά στραφτάλιζε το σύμπαν ,μαγεία φοβερή !!!!

Ναι , έστω και για ένα μισάωρο δραπετεύεις απίστευτα ,υγιαίνεις βρε παιδί μου πως να το πώ :-)

Φιλιά χαμογελαστά !
Καλό βράδυ με ωραίες μελωδίες !!; 15 Φεβρουαρίου 2016 στις 8:10 μ.μ.
magda είπε...: Υπέροχη η συνύπαρξη του χιονιά με τις ανθισμένες αμυγδαλιές Ξωτικάκι μου καθώς και με την λευκή πανέμορφη γατούλα!
Τέλεια αποτυπώθηκαν στις φωτογραφίες σου!
Όσο για την μελωδία από το πουλάκι, πέρασε στην ψυχή μου...
Θέλα να σ΄ευχαριστήσω θερμά και να σου πω πόσο χαίρομαι που ενθουσιάζεσαι με τα ταξίδια μου!
Θέλω να σου ευχηθώ ολόψυχα, να ταξιδέψεις πολύ στην ζωή σου!
Σου εύχομαι μια όμορφη εβδομάδα!
Φιλάκια πολλά; 15 Φεβρουαρίου 2016 στις 9:16 μ.μ.
ξωτικό είπε...: magda
Σ'ευχαριστώ για την ωραιότερη ευχή !!!
Το καλύτερο δώρο που επιζητώ . Τίποτε άλλο δεν λαχταράω και δεν με συγκινεί .
Και τόσο που έχω ταξιδέψει πολύ ευγνώμων είμαι πάντως .
Συμπληρώνω και με τα δικά σου άλλωστε :-) :-)

Πολλά πολλά γλυκά φιλιά και ευχαριστίες άπειρες !!!; 15 Φεβρουαρίου 2016 στις 9:40 μ.μ.
Thalassenia είπε...: Πολυπαιγμένη εικόνα αυτής της εποχής, αλλά η ξωτική ματιά σου την έκανε υπέροχή και σπουδαία!!!!
Μας πήρες και μας σήκωσες μαζί σου εκεί στα ψηλά για να δούμε πάλι την ανθισμένη μυγδαλιά με παιδική χαρά.

Πάντα χαμογελώ όταν την πρωτοβλέπω ανθισμένη :)

Φιλιά θαλασσένια; 17 Φεβρουαρίου 2016 στις 6:35 μ.μ.
ξωτικό είπε...: Thalassenia

Συνήθως αρχίζω να την αναζητώ ,φέτος όμως με ξάφνιασε μέσα στο χιόνι και τόσο ψηλά κι έτσι η παιδική χαρά έφτασε σε ...εκρηκτικά ύψη ;-)

Φέτος δε ειδικά ένοιωσα μεγάαααλη συγγένεια με την πολυαγαπημένη τρελλή .....
Τόση αποκοτιά ,έτσι ανθισμένη και χιονισμένη κι αυτός ο αστραφτερός ήλιος να τα πυρπολεί όλα...μεγαλείο σου λέω !!!

Πολλά πολλά φιλιά αστραφτερά κι ανθισμένα θαλασσένια μου !!!; 17 Φεβρουαρίου 2016 στις 8:17 μ.μ.
α Κενταύρου είπε...: Πέρυσι ήμουν στο χωριό άνθισαν οι μυγδαλιές ακολουθώντας το ρυθμό τους χάρηκα είπα θα μαζέψω μύγδαλα ."Άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων άλλα δε Θεός(καιρός)κελεύει".Έπιασαν τα χιόνια ούτε ένα αμύγδαλο τα έκαψε ο πάγος.Φέτος περιμένω παραγωγή ο καιρός πάει καλά.; 24 Φεβρουαρίου 2016 στις 6:14 μ.μ.
ξωτικό είπε...: α Κενταύρου

Eίδες ; είναι και η χαρά υποκειμενική σαν τον χρόνο ;-)
Εμείς εδώ χαιρόμαστε όσο πιο γρήγορα ανθίζουν οι μυγδαλιές αλλά ο αγρότης κλαίει .
Εύχομαι φέτος να σε ανταμείψει η παραγωγή και για πέρυσι !!
Αν και με τρομάζει περισσότερο φέτος ο καιρός πρέπει να σου πώ.
Είναι υπερβολικά αφύσικος πια . Τέτοια δυσφορία ζέστης, Φεβρουάριο να ιδρώνεις, δεν ματαθυμάμαι .
Όπου να'ναι θ'αρχίσουμε και τα μπάνια όπως πάμε :-); 25 Φεβρουαρίου 2016 στις 10:02 π.μ.
Poet είπε...: Τόση ομορφιά κι εγώ καθυστερημένος !! Αχ άνοιξη, αχ νιότη, αχ έρωτα !!!; 4 Μαρτίου 2016 στις 1:19 μ.μ.
ξωτικό είπε...: Poet
Μη μιλάς για καθυστερημένους στο σπίτι του βασιλιά των καθυστερημένων ;-)

Πόσα αχ είν'η ζωή μας ποιητή ;

(εντάξει η άνοιξη κι ο έρωτας αλλά το αχ νιότη να υποθέσω το είπες επειδή βγάλαμε την 80αχρονη γιαγιά βόλτα στα χιόνια ε ; ) :-))

Τα νιάτα πάντως δεν συγκινούνται και τόσο μ'αυτά .

Καλή άνοιξη ποιητή μου σ'όσους την τιμούν ;-); 5 Μαρτίου 2016 στις 7:08 μ.μ.